سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی حفاظت و برنامه ریزی محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمداحسان اسدی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران مهندسی آب، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
تقی عبادی – استادیار مهندسی عمران گروه آب و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
شهره محمدی – دانشجوی دکترای مهندسی عمران محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیرپلیتک
شهاب کریمیفرد – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبی

چکیده:

کاربرد فاضلاب های تصفیه شده در کشورهای مختلف از دیرباز با رعایت ضوابط زیست محیطی رواج داشته است. محور این قوانین بر حفظ سلامتی انسان، حفاظت محیط زیست و جلوگیری از آلودگی خاک و آب استوار است. امروزه استفاده از فاضلابها به عنوانیکی از منابع غیر متعارف آب برای توسعه کشاورزی بخصوص در نواحی خشک و نیمه خشک مورد توجه قرار گرفته است. از سویدیگر در آینده نه چندان دور و با ادامه گسترش سریع مناطق شهری و جمعیت و نیاز به غذا، و به موازات آن افزایش تقاضای آب برای مصارف خانگی، گسترش استفاده از پسابها به ویژه در مناطق خشک جهان اجتناب ناپذیر خواهد بود. استفاده از پساب شهریدر صورت طراحی و برنامه ریزی مناسب و پایدار می تواند اثرات زیست محیطی مثبتی از قبیل، افزایش کیفیت و کمیت محصولاتکشاورزی بر محیط داشته باشد؛ البته اثرات زیست محیطی منفیای نیز میتواند در بر داشته باشد. در این مقاله ابتدا بر ماهیت فاضلاب شهری مروری امجام شده است و در ادامه وضعیت مدیریت فاضلاب شهری در ایران مورد بررسی قرار گرفته است. پس ازآن پیامدهای استفاده از فاضلاب شهری برای مصارف کشاورزی و اثرات آن بر توسعه پایدار در جوامع درحال توسعه به ویژه کشور ایران شرح داده شدهاند. همچنین تجارب جهانی کشورهای پیشرو در این زمینه از جمله جمهوری فدرال آلمان و چین جهت الگوبرداری و مقایسه برای ارائه راهکارهایی جهت مدیریت پایدار برای کشور ایران ارائه گردیده است.