سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا و گردشگری در هزاره سوم

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

بهمن رمضانی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، دانشیار گروه جغرافیا، رشت ، ایران
رقیه رجبی – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی توریسم، دبیر آموزش و پرورش شهرستان

چکیده:

تا چند دهه قبل، گردشگری به عنوان فعالیتی مثبت و به دور از هر گونه آلودگی زیست محیطی مطرح بود و به پیامدهای مثبت آن بویژه افزایش درآمد و ایجاد اشتغال تأکید میشد. از سه دهه قبل آثار منفی گردشگری نمایان شد. از مهم ترین آثار منفی آن، مربوط به بخش اجتماعی و زیست محیطی است. این امر دغدغه خاطر محققان محیط زیست را فراهم کرده است. دولتها و کشورها می تانند با بررسی و تعین حساسیت زیست محیطی مناطق مختلف در ارتباط با گردشگری و تدوین قوانین و مقرارت مناسب در جهت حفظ محیط زیست، به توسعه پایدار و افزایش گردشگری بپردازند. در تحقیق حاضر سعی شده است با استفاده از مدل swot و بررسی عوامل درونی و بیرونی، میزان حساسیت ناحیه مورد نظر شناسایی گردد. نتایج به دست آمده در این بررسی نشان می دهد که در سواحل مورد نظر نقاط قوت نسبتاً خوبی وجود دارد که می توانند باعث حفظ محیط زیست و به طبع باعث افزایش گردشگر شوند. اما از نظر نقاط ضعف نیز وجود برخی عوامل منفی تأثیر گذار باعث آسیب رساندن به محیط ساحلی می شود که در صورت استمرار و عدم توجه به این نقاط ضعف، باعث زیان های جبران ناپذیر به محیط زیست ناحیه می شود. از نظر نقاط فرصت نیز با توجه به عوامل یاد شده و مدیریت اجرایی قوی می توان شرایط مانسبی را برای جذب گردشگر فراهم نمود به نحوی که شرایط زیستی منطقه به بهترین نحو حفظ شود و به توسعه پایدار منجر گردد. تهدیدهای موجود در منطقه را نیز می توان با شناسایی و سامان دهی به سمت و سوی مناسب سوق داد. در پایان با توجه به امتیازات داده شده می توان راهکارهای اساسی را برای حفظ محیط زیست، افزایش گردشگر و توسعه پایدار ارائه نمود.