سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدمحمدعلی زمردیان – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد استهبان
میلاد طایفه هاشمی – دانشجوی کارشناسی ارشد خاک و پی دانشگاه آزاد اسلامی واحد استهبان
هومن حیدریان – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد استهبان

چکیده:

تاثیر مسلح کردن خاک رس بر مقاومت برشی آن در دو حالت استفاده از مسلح کننده تنها و استفاده از لایه های ماسه در اطراف مسلح کننده (تکنیک ساندویچ ۱) به کمک آزمایش های برشی مستقیم بررسی شده است. در حالت استفاده از مسلح کننده تنها، از دو نوع ژئوتکستایل بافته شده و بافته نشده استفاده شده است. کلیه آزمایش ها در درصد رطوبتی برابر با دو درصد سمت تر درصد رطوبت بهینه انجام گرفته است. در حالتاستفاده از ژئوتکستایل تنها، مشاهده شد که زاویه اصطکاک داخلی رس اندکی افزایش یافته ولی چسبندگی خاک % ۲۶ کاهش یافت که در مجموع مقاومت برشی خاک اندکی کاهش یافته که علت آن مقاومت پایین سطح مشترک رس- ژئوتکستایل بوده است. با مقایسه ژئوتکستایل های بافته نشده و بافته شده مورد استفاده، مشخص شده که ژئوتکستایل های بافته نشده با وجود سختی و مقاومت کششی کمتر، اندکی مقاومت برشی بیشتری از خود نشان داده اند که علت آن قابلیت زهکشی درون صفحه ای ۲ ژئوتکستایل های بافته نشده است. آزمایش های انجام شده بر خاک رس مسلح شده با تکنیک ساندویچ بر خلاف استفاده از ژئوتکستایل تنها، عمدتا بهبود مقاومت قابل توجهی را نشان دادند. برای بررسی تاثیر ۱۵ و ۲۵ میلیمتر استفاده شده است. این آزمایش ها نشان دادند که با افزایش ، ضخامت ماسه لایه ساندویچی بر مقاومت برشی رس، از سه ضخامت ۵ ضخامت لایه ماسه ساندویچ، زاویه اصطکاک داخلی خاک به طور قابل توجهی افزایش یافته ولی چسبندگی اندکی کاهش می یابد که تغییر مقاومت در حالت ضخامت ۵ میلیمتری اندک بوده ولی در ضخامت های ۱۵ و ۲۵ میلیمتری بهبود مقاومت قابل توجه است. همچنین مشخص شده است که با افزایش تنش قائم، بهبود مقاومت حاصله افزایش می یابد. کلیه آزمایش های لایه ساندویچی، تاثیر دانسیته نسبی % ۷۰ و % ۹۵ لایه ماسهبر مقاومت برشی رس را مورد ارزیابی قرار داده و نشان داده شده است که با افزایش دانسیته نسبی، زاویه اصطکاک افزایش یافته و چسبندگی اندکی کاهش می یابد و بهبود مقاومت بیشتر می شود. با توجه به موارد بررسی شده استفاده از لایه ساندویچی به علت مکانیزم مناسب انتقال تنش در سطح مشترک نسبت به مسلح کردن خاک رس با ژئوتکستایل تنها برتری دارد.