سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سمانه جباری – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری
الهام کاکاوند – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای،
سیدمحمد روشن – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحق

چکیده:

از زیر ساختهای لازم برای توسعه صنایع و افزایشسطح رفاه اجتماعی هرکشور وجود حمل و نقل روان وایمن در آن کشور می باشد. امروزه مشکلات مربوط به حمل و نقل باعث شده تا تامین حمل و نقل ایمن وکارا یکی از مهمترین مسایل پیش روی اغلب کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه باشد. مشکلات موجود در خصوص تامین زیرساختهای حمل و نقل مدیران کشورها را بر آن داشته است تا با نیم نگاهیبه پیشرفت های حاصل در تکنولوژی به دنبال را ه حلی برای غلبه بر مشکلات حمل و نقل بوده و با روشی غیر از روشهای سنتی گذشته به دنیال حل این مشکلات باشند. پژوهش حاضر بر آن است تا با بررسی سیستم حمل ونقل هوشمند و نقش آن در جهت ارتقای ایمنی وامنیت و با بهره گیری از معیار های زیرساخت هوشمند و وسیله نقلیه هوشمند در دو گزینه حمل و نقل عمومی و حمل و نقل خصوصی به کاوش بپردازد. از نتایج آن می توان به پتانسیل بالای حمل و نقل عمومیجهت تبدیل شدن به حمل و نقل هوشمند اشاره کرد که با بهره گیری درست از این سرمایه بالقوه می توانبه ارتقای امنیت و ایمنی رسید.