مقاله ارزیابی کلینیکال، هیستولوژیک و هیستومورفومتریک Bone Strip Allograft به همراه غشاء قابل جذب در بازسازی افقی ریج آلوئولار: یک مطالعه مقدماتی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در مجله دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی از صفحه ۱۷ تا ۲۶ منتشر شده است.
نام: ارزیابی کلینیکال، هیستولوژیک و هیستومورفومتریک Bone Strip Allograft به همراه غشاء قابل جذب در بازسازی افقی ریج آلوئولار: یک مطالعه مقدماتی
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بازسازی افقی
مقاله ریج
مقاله استخوان سازی
مقاله کلینیکال
مقاله عرض
مقاله CenoBone

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عموییان بابک
جناب آقای / سرکار خانم: سیدمجیدی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: حاجی احمدی محمود
جناب آقای / سرکار خانم: کیاکجوری امیر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: یکی از گزینه های درمانی جهت درمان موفق ایمپلنت در شرایط عدم وجود حجم کافی از ریج، بازسازی ریج آلوئولار می باشد، که برقراری آن از طریق کاربرد مواد پیوند استخوان امکان پذیر است. از سوی دیگر، CenoBone به عنوان یک بیوایمپلنت استخوانی با منشاء آلوگرافت توسط شرکت همانندساز بافت کیش تولید شده است. تحقیق حاضر با هدف ارزیابی نتایج بالینی، هیستولوژیک و هیستومورفومتریک Bone Strip Allograft (CenoBone) در بازسازی افقی ریج آلوئولار انجام شد.
مواد و روشها: در این کارآزمایی بالینی نیمه تجربی، ۷ ناحیه نیازمند بازسازی افقی و متعاقب آن دریافت ایمپلنت در فک بالا با روش نمونه گیری مستمر و غیرتصادفی انتخاب شدند. جراحی ها صرفا در سمت باکال ریج بی دندانی انجام شد که بدین منظور، پس از دکورتیکه کردن استخوان باکال، ماده پیوندی CenoBone به کمک پیچ تیتانیومی ثابت، با ممبران جذبی CenoMembrane پوشانده و ناحیه بخیه گردید. حین مرحله اول جراحی و ۶ ماه بعد در جراحی مرحله دوم جهت جایگذاری ایمپلنت، عرض باکولینگوالی ریج اندازه گیری شد. همچنین با برداشت Core-Biopsy ضخامت ترابکول ها، درصد استخوان سازی، درصد بیوماتریال باقی مانده، درجات التهاب، واکنش جسم خارجی،vitality ، نحوه تماس بیوماتریال-استخوان و تعداد عروق خونی بر اساس مشاهدات هیستولوژیک و هیستومورفومتریک از اسلایدهای میکروسکوپی به دست آمد. مقادیر کلینیکال ریج در جراحی های مرحله اول و دوم با آزمون Wilcoxon Signed Ranks تجزیه و تحلیل گردید.
یافته ها: میانگین عرض کلینیکی در جراحی مرحله اول در فاصله ۲ میلی متری از کرست ریج ۲٫۴۹ (±۰٫۷۲) میلی متر و در مرحله دوم برابر ۴٫۷۹ (±۰٫۷۵) میلی متر بود. همچنین مقادیر عرض کلینیکی در جراحی مرحله اول در ۵ میلی متری کرست ریج معادل ۳٫۶ (±۰٫۵۷) میلی متر و در مرحله دوم ۶٫۳ (±۱٫۱۳) میلی متر برآورد گردید. در هر دو فاصله کاربرد ماده پیوندی CenoBone باعث افزایش معنی دار عرض کلینیکی ریج طی جراحی دوم شده بود (هر دو P<0.05). همچنین التهاب در اکثر نمونه ها (%۸۵٫۷) از نوع grade 1 بوده، موردی از واکنش جسم خارجی در نمونه ها دیده نشده، استخوان در تمام نمونه ها vital بود. میانگین ضخامت ترابکول ها معادل ۸۷٫۹۶ (±۳۸٫۷۴) میکرون، درصد استخوان سازی برابر %۵۸٫۴۳ (±%۲۶٫۴۲) و درصد بیوماتریال باق مانده نیز برابر %۴٫۰۷ (±%۲٫۴۴) بوده است.
نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه مقدماتی نشانگر آن است که استفاده از ماده پیوندی CenoBone می تواند باعث تحریک استخوان سازی و افزایش قابل توجه عرض کلینیکال در فواصل ۲ و ۵ میلی متری از کرست ریج برای درمان های ایمپلنت گردد.