مقاله ارزیابی کاربرد کودهای آهن، روی و سلنیوم بر عملکرد، و اجزای عملکرد و محتوای عناصر دانه گندم دوروم: نقش پلیمرهای سوپرجاذب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در زراعت و اصلاح نباتات ایران از صفحه ۶۷ تا ۸۰ منتشر شده است.
نام: ارزیابی کاربرد کودهای آهن، روی و سلنیوم بر عملکرد، و اجزای عملکرد و محتوای عناصر دانه گندم دوروم: نقش پلیمرهای سوپرجاذب
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گندم دوروم
مقاله سوپرجاذب
مقاله آهن
مقاله سلنیوم
مقاله روی
مقاله عملکرد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طاهرخانی سمیه
جناب آقای / سرکار خانم: حبیبی داوود
جناب آقای / سرکار خانم: خدارحمی منوچهر
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی مهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
امروزه بیش از ۳ میلیون نفر از جمعیت جهان از کمبود یک یا چند عنصر کم مصرف رنج می برند. لذا بهبود کیفیت تغذیه ای محصولات کشاورزی یکی از راهبردهای مهم مبارزه با سوء تغذیه می باشد. تحقیق حاضر به منظور برررسی تاثیر کاربرد سطوح مختلف سوپرجاذب و کودهای میکرو بر عملکرد کمی و کیفی گیاه گندم دوروم صورت پذیرفت. این آزمایش در پاییز ۱۳۹۰ در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج واقع در ماهدشت به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد. در این آزمایش فاکتور اول، پلیمر سوپرجاذب در دو سطح شامل (a1= عدم مصرف و a2= مصرف ۲۰۰ کیلوگرم در هکتار) و فاکتور دوم بیومین در ۴ سطح شامل (b1= عدم مصرف، b2= خاک مصرف به میزان ۲ کیلوگرم در هکتار، b3= محلول پاشی به میزان ۰٫۷۵ کیلوگرم در هکتار، b4= مصرف به صورت مخلوط) بود. فاکتور سوم سلنیوم در ۲ سطح شامل (c1= عدم مصرف و c2= مصرف به صورت محلول پاشی به میزان ۳٫۶ گرم در مرحله ساقه دهی) بودند. صفات مورد اندازه گیری شامل عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، وزن هزار دانه، تعداد دانه در سنبله، مقدار آهن، روی و سلنیوم در دانه، وزن سنبله، وزن کاه و کلش بود. نتایج حاصل از تجزیه واریانس نشان داد پلیمر سوپرجاذب باعث افزایش معنی داری در صفاتی نظیر عملکرد بیولوژیک، وزن کاه و کلش، عملکرد دانه، تعداد دانه در سنبله، میزان آهن، روی و سلنیوم دانه گردید. همچنین کاربرد بیومین تاثیر معنی داری در افزایش اجزای عملکرد داشت و میزان آهن و روی دانه در اثر تیمار با بیومین به ترتیب از ۴۲٫۲۹ به ۶۳٫۹۰ و از ۳۴٫۵۷ به ۴۹٫۵۶ میلی گرم در کیلوگرم افزایش یافت. نتایج نشان داد کاربرد سلنیوم باعث افزایش این عنصر در دانه به مقدار ۰٫۳۲ میلی گرم در کیلوگرم شد. به طور کلی یافته های این تحقیق نشان داد که کاربرد کودهای میکرو (آهن، روی و سلنیوم) منجر به افزایش این عناصر در دانه گندم گردید و می توان از آن جهت غنی سازی دانه گندم بهره مند شد.