مقاله ارزیابی کاربرد باکتری های محرک رشد گیاه (PGPR) و حل کننده فسفات (PSM) بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم (رقم N80) در سطوح مختلف نیتروژن و فسفر در شرایط گلخانه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در پژوهشهای زراعی ایران از صفحه ۶۸۱ تا ۶۸۹ منتشر شده است.
نام: ارزیابی کاربرد باکتری های محرک رشد گیاه (PGPR) و حل کننده فسفات (PSM) بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم (رقم N80) در سطوح مختلف نیتروژن و فسفر در شرایط گلخانه
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اجزای عملکرد
مقاله کود بیولوژیک
مقاله گندم
مقاله عملکرد دانه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بهاری ساروی سیده حدیثه
جناب آقای / سرکار خانم: پیردشتی همت اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور ارزیابی کاربرد باکتری های محرک رشد (PGPR) و حل کننده فسفات (PSM) بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم، آزمایشی در گلخانه دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری در سال ۱۳۸۸ به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی و در سه تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل کود بیولوژیک (شامل عدم کاربرد کود بیولوژیک، فسفات بارور ۲ (Pseudomonas fluorescens or Psu+Bacillus subtilis or BAC)، نیتروکسین(Azotobacter brasilense or Azt+Azospirillum lipoferum or Azp)  و سوپرنیتروپلاس (Azp + Psu + BAC))، کود نیتروژن در سه سطح (۰، ۷۵ و ۱۵۰ کیلو گرم در هکتار) و کود فسفره در سه سطح (۰، ۶۰ و ۱۲۰ کیلو گرم در هکتار) بود. نتایج نشان داد که کود بیولوژیک، کود نیتروژن و کود فسفر بر صفات تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، عملکرد کاه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت گندم تاثیر معنی دار داشتند. برهمکنش معنی داری نیز بین کود بیولوژیک و کود شیمیایی نیتروژن از نظر عملکرد دانه گندم مشاهده شد. بر همین اساس بالاترین عملکرد دانه گندم در تیمار کاربرد همزمان ۷۵ کیلو گرم در هکتار کود نیتروژن و استفاده از نیتروکسین به دست آمد. بر اساس جدول مقایسه میانگین بالاترین عملکرد کاه با مصرف ۱۵۰ کیلو گرم نیتروژن به دست آمد. همچنین بالاترین عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت در تیمار کاربرد نیتروکسین حاصل شد. با توجه به ضرایب همبستگی بین صفات، عملکرد دانه بیشترین همبستگی را با عملکرد بیولوژیک (**(r=0.85 داشت. همچنین عملکرد دانه با تعداد دانه در سنبله (**(r=0.73، وزن هزار دانه (**(r=0.68، عملکرد کاه (** (r=0.56و شاخص برداشت (** (r=0.69همبستگی مثبت و معنی داری نشان داد. بر اساس نتایج این پژوهش کاربرد کودهای بیولوژیک توانست مصرف کودهای شیمیایی نیتروژن و فسفر را کاهش داده و عملکرد گیاه را افزایش دهد.