مقاله ارزیابی پتانسیل های فرسایشی منطقه دستکن با استفاده از مدل SLEMSA که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در جغرافیا و برنامه ریزی محیطی (مجله پژوهشی علوم انسانی دانشگاه اصفهان) از صفحه ۱۰۹ تا ۱۲۰ منتشر شده است.
نام: ارزیابی پتانسیل های فرسایشی منطقه دستکن با استفاده از مدل SLEMSA
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فرسایش
مقاله دستکن
مقاله SLEMSA ،GIS

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: انتظاری مژگان
جناب آقای / سرکار خانم: شریفی رسول
جناب آقای / سرکار خانم: ایزدی زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: شاه زیدی سمیه سادات

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مفهوم فرسایش از دیدگاه ژئومورفولوژی از یک سو متوجه فرآیندهایی است که به چهره پردازی سطح زمین مشغول هستند و از سوی دیگر به عواملی که در برابر حفاظت خاک قرار می گیرند اشاره دارد. در این پژوهش سعی شده است، نوع فرسایش غالب، نواحی پر خطر نسبت به فرسایش، نرخ فرسایش و مهمترین شاخص های تاثیر گذار در بخشی از حوضه آبخیز دستکن که در شمال اصفهان و شمال شرق شهرستان میمه و بین طول های جغرافیایی “۴۲، ۲۹’، -۵۱o“11، ۱۹’، o51 و عرض های جغرافیایی “۰۴، ۲۸’، -۳۳o “02، ۳۸’، ۳۳o واقع شده است، بررسی گردد. برای نیل به این اهداف از اطلاعات کتابخانه ای، عکس های هوایی و ماهواره ای منطقه، آمار و اطلاعات اقلیمی، نقشه های توپوگرافی و زمین شناسی و تکنیک های GIS و RS و همچنین نرم افزارهای surfre8 و ILWIS استفاده شده و نقشه های پایه عوامل مورد نیاز برای مدل SLEMSA، از جمله نقشه هم دما، هم بارش، پوشش گیاهی، زمین شناسی و در نهایت، نقشه نرخ فرسایش تهیه شده است. در منطقه مورد مطالعه ۵ کانون فرسایش در نیمه شمالی منطقه مشاهده می شود. بررسی عوامل موثر در این مناطق نشان داده است که اصلی ترین عامل فرسایش در کانون های پر خطر در درجه اول انرژی جنبشی باران بوده و شیب زمین و پوشش گیاهی در درجات بعدی اهمیت قرار دارد. همچنین قابلیت فرسودگی خاک نیز با آن که در وسعت زیادی از منطقه مهمترین عامل موثر در فرسایش بوده ولی در کانون های پر خطر نقش چندانی نداشته است.نتایج این پژوهش نشان می دهد، نوع فرسایش غالب در منطقه، فرسایش آبی و نرخ فرسایش با میانگین ۱٫۴۱۲ تن در هکتار، نسبت به میانگین نرخ فرسایش در کشور پائین تر است.