مقاله ارزیابی و اولویت بندی کیفیت آموزشی از نظر اعضای هیات علمی دانشگاه آزاد شیراز با استفاده از ابزار شش سیگما و رویکرد حل مساله که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در رهیافتی نو در مدیریت آموزشی از صفحه ۶۵ تا ۸۲ منتشر شده است.
نام: ارزیابی و اولویت بندی کیفیت آموزشی از نظر اعضای هیات علمی دانشگاه آزاد شیراز با استفاده از ابزار شش سیگما و رویکرد حل مساله
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کیفیت آموزش
مقاله شش سیگما
مقاله رویکرد حل مساله
مقاله اعضای هیات علمی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شایان جهرمی شاپورامین
جناب آقای / سرکار خانم: جمال زاده محمد
جناب آقای / سرکار خانم: سورغالی اعظم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این پژوهش بمنظور ارزیابی و اولویت بندی کیفیت آموزشی از نظر اعضای هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی شیراز با استفاده از ابزار شش سیگما و رویکرد حل مساله انجام شد و به ارزیابی و اولویت بندی شاخص های پنج گانه یعنی؛ تعریف، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل، بهبود، کنترل در سال تحصیلی ۹۰-۸۹ پرداخته است. با توجه به ماهیت موضوع و اهداف، روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی بوده است. جامعه مورد نظر در این پژوهش ۳۰۷ عضو هیات علمی دانشگاه آزاد شیراز می باشد. با استفاده از جدول مورگان حجم نمونه برابر ۱۶۹ نفر می باشد که بصورت نمونه گیری طبقه ای نسبی از جامعه مورد نظر انتخاب گردیدند. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه محقق ساخته جهت سنجش کیفیت آموزشی با استفاده از ابزار شش سیگما و رویکرد حل مساله می باشد که شامل ۵۴ پرسش می باشد و بر اساس پنج شاخص و مفاهیم و تعاریف هر یک از شاخص ها طراحی شده است. پس از تعیین روایی صوری به وسیله چند تن از اعضای هیات علمی دانشگاه مذکور، بمنظور سنجش روایی محتوایی پرسشنامه و ابعاد آن از روش تحلیل گویه استفاده شد. پایایی پرسشنامه با استفاده از روش آلفای کرانباخ محاسبه گردید. در تجزیه و تحلیل آماری از آمار استنباطی t-test تک نمونه ای و تحلیل واریانس اندازه گیری های مکرر استفاده گردید. یافته های پژوهش نشان داد که در ارزیابی و اولویت بندی شاخص های پنج گانه رویکرد حل مساله پیرامون کیفیت آموزش از دیدگاه اعضای هیات علمی، بالاترین میانگین را شاخص کنترل (۲٫۸۳) و کمترین میانگین را شاخص تجزیه و تحلیل (۲٫۵۷) به خود اختصاص داد و تفاوت معناداری بین این شاخص ها وجود داشت. هم چنین نتایج بیانگر این مطلب می باشد که در این پژوهش همه شاخص ها از سطح کفایت مطلوب به گونه معناداری پایین تر است.