مقاله ارزیابی میزان تحقق پذیری طرح جامع شهر جدید بینالود (جمعیت- اشتغال- مسکن) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در جغرافیا و برنامه ریزی محیطی (مجله پژوهشی علوم انسانی دانشگاه اصفهان) از صفحه ۱۳۹ تا ۱۵۰ منتشر شده است.
نام: ارزیابی میزان تحقق پذیری طرح جامع شهر جدید بینالود (جمعیت- اشتغال- مسکن)
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزیابی
مقاله تحقق پذیری
مقاله طرح جامع شهری
مقاله شهر جدید بینالود
مقاله شهر مشهد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: وارثی حمیدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: قنبری محمد
جناب آقای / سرکار خانم: پورقیومی حسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
طرح جامع شهری بیشتر به منظور ترویج ضوابط شهرسازی، کنترل توسعه شهرها، هماهنگ سازی بخش های مختلف شهر و شناخت حوزه های نفوذ شهر تهیه می شود. این طرح ها در کشور ما با توجه به این که برداشتی از الگوها و تجربیات کشورهای دیگر است، دارای نتایج متفاوتی بودند که بعضا با موفقیت همراه نبوده است.سابقه تهیه طرح های جامع شهری در کشور ما به اوایل دهه ۱۳۴۰ بر می گردد. هدف از این تحقیق، بررسی و ارزیابی طرح جامع شهر جدید بینالود است و روش پژوهش به کار گرفته شده در این مقاله «توصیفی تحلیلی» است. نتایج بررسی ها نشان می دهد میزان تحقق پذیری جمعیت شهر جدید بینالود در سال ۱۳۹۰ که به عنوان دومین شهر اقماری مشهد در ۵۵ کیلومتری جنوب غربی آن و با هدف توسعه ناپیوسته و جذب سرریزهای جمعیتی بالقوه مشهد ایجاد شده است، ۵٫۶۶ درصد است که از علل عدم تحقق آن می توان به کاهش رشد جمعیت شهر مشهد، کمبود امکانات، تاسیسات و خدمات در شهر اشاره کرد. میزان تحقق پذیری اشتغال شهر هم برابر ۳۵٫۳۶ درصد است. میزان تحقق پذیری مسکن هم برابر ۹٫۴۶ درصد است. نتایج بررسی ها، نشان دهنده عدم تحقق پذیری مطلوب طرح جامع شهر جدید بینالود است. از علل عدم تحقق پذیری مناسب طرح جامع شهر جدید بینالود می توان به عدم تحقق جمعیت پیش بینی شده، بورس بازی زمین، کمبود امکانات، تاسیسات و خدمات در این شهر جدید اشاره کرد. در نهایت، پیشنهاد می شود که در درجه اول باید مشکلات عدم تحقق جمعیت شهر جدید بینالود که مهم ترین آن نبود خدمات و امکانات مناسب است، رفع گردد تا این شهر جدید به اهداف پیش بینی شده خود نزدیک تر شود.