مقاله ارزیابی مقاومت به خشکی در ژنوتیپ های امیدبخش جو با استفاده از شاخص های تحمل به تنش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۰ در پژوهش های به زراعی(تنش های محیطی در علوم گیاهی) از صفحه ۳۳۹ تا ۳۴۹ منتشر شده است.
نام: ارزیابی مقاومت به خشکی در ژنوتیپ های امیدبخش جو با استفاده از شاخص های تحمل به تنش
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جو
مقاله تنش خشکی
مقاله عملکرد
مقاله شاخص های تنش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تجلی حمید
جناب آقای / سرکار خانم: موسوی سیدغلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: آرزمجو الیاس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی تاثیر تنش خشکی انتهای فصل بر عملکرد و اجزای عملکرد ۲۰ ژنوتیپ امیدبخش جو، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی محمدیه واقع در خراسان جنوبی در سال زراعی ۸۷-۸۶ به اجرا درآمد. تیمارهای آزمایش، تنش خشکی در دو سطح شامل شاهد (آبیاری کامل) و قطع آبیاری در مرحله ۵۰ درصد ظهور سنبله و ژنوتیپ های جو شامل ۲۰ ژنوتیپ در نظر گرفته شدند. نتایج این آزمایش نشان داد که بر اساس شاخص حساسیت به تنش (SSI) ژنوتیپ های شماره ۲، ۳، ۷، ۹، ۱۰ و ۱۵، از نظر شاخص تحمل به تنش (STI) و میانگین هندسی بهره وری (GMP) ژنوتیپ های ۵، ۸، ۱۸ و ۲۰، بر اساس شاخص MP ژنوتیپ های ۸، ۱۸ و ۲۰ و در نهایت بر اساس شاخص تحمل (TOL) ژنوتیپ های ۲، ۳، ۷، ۹ و ۱۰ به عنوان ژنوتیپ های متحمل به تنش معرفی شدند. جمع بندی نتایج حاصل از بررسی همبستگی عملکرد دانه در شرایط تنش خشکی انتهای فصل رشد گیاه و بدون تنش با شاخص های تحمل به خشکی در این پژوهش نشان داد که شاخص های MP، GMP و STI بهترین شاخص ها برای گزینش و تعیین ژنوتیپ های متحمل به تنش آخر فصل در بین ژنوتیپ های جو می باشند. با بررسی تمام شاخص ها و با توجه به اینکه ژنوتیپ های با عملکرد بالا در شرایط عادی و حداقل کاهش عملکرد در شرایط تنش مناسبترین می باشند، ژنوتیپ های ۱۸ و ۲۰ به عنوان متحمل ترین ژنوتیپ ها معرفی گردیدند.