مقاله ارزیابی کیفی تناسب اراضی برای کشت سویا و آفتابگردان در منطقه دماوند به روش کشت فاریاب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۶ در گیاه و زیست بوم از صفحه ۱۰۲ تا ۱۱۰ منتشر شده است.
نام: ارزیابی کیفی تناسب اراضی برای کشت سویا و آفتابگردان در منطقه دماوند به روش کشت فاریاب
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزیابی تناسب اراضی
مقاله روش پارامتریک
مقاله محدودیت ساده
مقاله کاربری زمین
مقاله آفتابگردان
مقاله سویا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دادگر مریم
جناب آقای / سرکار خانم: محمودی شهلا
جناب آقای / سرکار خانم: مسیح آبادی محمدحسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این مطالعه در منطقه دماوند در وسعتی معادل ۲۰,۰۰۰ هکتار جهت کشت آبی آفتابگردان و سویا انجام شده است. مراحل اجرای این آزمایش شامل انجام برخی مطالعه های خاک شناسی، نمونه برداری خاک، تجزیه آزمایشگاهی نمونه های خاک، جمع آوری اطلاعات اقلیمی زراعی برای محصول های مورد نظر و تهیه نقشه ارزیابی تناسب اراضی با استفاده از سیستم GIS برای تیپ های بهره وری مورد نظر در منطقه بوده است. پس از جمع آوری اطلاعات خاک، اقلیم، پستی و بلندی و تعیین نیازهای خاکی و اقلیمی گیاه از روی جدول های ارائه شده (Sys ,1991 ,FAO ,1976) ارزیابی کیفی با استفاده از روش های پارامتریک (ریشه دوم) و محدودیت ساده از طریق مقایسه خصوصیات اقلیمی، توپوگرافی و خاک با نیازهای رویشی هر محصول انجام شد. با این روش تاریخ های مناسب عملیات زراعی از قبیل زمان عملیات تهیه زمین، کاشت، شروع و پایان دوره رشد نیز محاسبه شد. خاک های موجود در منطقه در دو رده انتی سل و اینسپتی سل تفکیک گردیده اند. نتیجه های ارزیابی کیفی اراضی نشان دهنده این است که خصوصیات اقلیمی در رشد و تولید محصولات مورد نظر در منطقه به ترتیب باعث کاهش ۴۳٫۷۷ و ۳۷٫۵۲ درصدی برای تولید محصول آفتابگردان و سویا نسبت به تولید پتانسیل آنها می گردد. هم چنین برخی از خصوصیات خاک و توپوگرافی از عوامل محدود کننده تولید محصولات به شرح زیر تعیین شدند:
در مورد محصول سویا وجود آهک و سنگ ریزه در برخی از واحدهای اراضی توپوگرافی عامل محدود کننده می باشد. در مورد آفتابگردان در اکثر واحدها آهک و PH و پس از آن در بعضی از واحدهای اراضی جود سنگ ریزه، پستی و بلندی، اقلیم و کمبود ماده آلی به عنوان عوامل محدود کننده محسوب می شود.