مقاله ارزیابی عملکرد پرتفوی در بورس اوراق بهادار تهران: کاربرد ارزش در معرض خطر (Value at Risk) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۰ در مهندسی مالی و مدیریت اوراق بهادار (مدیریت پرتفوی) از صفحه ۵۱ تا ۷۸ منتشر شده است.
نام: ارزیابی عملکرد پرتفوی در بورس اوراق بهادار تهران: کاربرد ارزش در معرض خطر (Value at Risk)
این مقاله دارای ۲۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شاخص شارپ تجدیدنظر شده
مقاله شاخص شارپ
مقاله ارزش در معرض خطر
مقاله پس آزمایی ارزش در معرض خطر
مقاله روش GARCH
مقاله روش RiskMetrics

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رهنمای رودپشتی فریدون
جناب آقای / سرکار خانم: میرغفاری سیدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در این تحقیق، به شاخص جدیدی بنام شارپ تجدید نظر شده (R-Sharp) مبتنی بر ارزش در معرض خطر از جمله شاخص های قابل قبول جهت ارزیابی عملکرد شرکت های فعال در بازار سرمایه است، پرداختیم و سپس این شاخص را با روش شارپ مقایسه نمودیم. در شاخص R-Sharp از مفهوم ارزش در معرض خطر(Value at Risk)  استفاده شده است.
نتایج این تحقیق بیانگر آن است که محاسبه VaR با روش GARCH با توجه به عدم وجود ناهمسانی واریانس در سری زمانی داده ها، مقدور نبوده و بنابراین ارزش در معرض خطر برای ۱۰ شرکت سرمایه گذاری در بورس اوراق بهادار تهران به روش RiskMetrics با ضریب هموارسازی نمایی l=0.94 در سطوح اطمینان ۹۹٫۹%، ۹۹% و ۹۵% و دوره های زمانی ۱ و ۱۰ روزه محاسبه گردید. نتایج پس آزمایی بیانگر صحت VaR محاسبه شده در سطح اطمینان ۹۵% و دوره زمانی یک روزه برای تمامی شرکت های مورد بررسی، قابل اتکا بوده و در سطوح اطمینان بالاتر برای اغلب شرکت ها مناسب نمی باشد. مطلب اخیر با پیشنهاد سیستم RiskMetrics استاندارد مبنی بر استفاده از سطح اطمینان ۹۵% مطابقت دارد. پس از محاسبه VaR و آزمون پس آزمایی آن، شاخص SHARP وR-SHARP  برای دوره زمانی سال ۱۳۸۵ تا انتهای سال ۱۳۸۸ محاسبه گردید. نتایج بدست آمده بیانگر وجود اختلاف هایی در نحوه ارزیابی عملکرد و رتبه بندی این دو شاخص می باشد بنابراین رتبه بندی دو روش با آزمون ناپارامتریک ویل کاکسون مورد بررسی قرار گرفت و نتایج آزمون های مذکور در این تحقیق بیانگر عدم وجود اختلاف معنی دار در رتبه بندی این دو شاخص می باشد.