مقاله ارزیابی شهرستان های استان مازندران از لحاظ دسترسی به زیرساخت های بهداشتی درمانی با استفاده از مدل TOPSIS و MORIS که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در فصل نامه جغرافیایی چشم انداز زاگرس از صفحه ۵۳ تا ۶۸ منتشر شده است.
نام: ارزیابی شهرستان های استان مازندران از لحاظ دسترسی به زیرساخت های بهداشتی درمانی با استفاده از مدل TOPSIS و MORIS
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مدل اسپیرمن
مقاله استان مازندران
مقاله زیرساخت های بهداشتی
مقاله درمانی
مقاله TOPSIS
مقاله MORIS

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احدنژادروشتی محسن
جناب آقای / سرکار خانم: غلامحسینی رحیم
جناب آقای / سرکار خانم: زلفی علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
از آن جایی که سلامت روح و جسم انسان ها به عنوان یکی از معیارهای مهم توسعه یافتگی کشورها و مناطق محسوب می شود، میزان برخورداری یا دسترسی به این خدمات و توزیع بهینه آن ها در سطح کشور و منطقه از ارزش و اهمیت زیادی برخوردار است. در برخورداری عادلانه از خدمات بهداشتی، درمانی نخست موضوع دسترسی به خدمات مطرح می شود. این تحقیق با هدف ارزیابی شهرستان های استان مازندران به لحاظ برخورداری از زیرساخت های بهداشتی و درمانی صورت گرفته است. بنابراین بعد از استخراج شاخص ها برای زیر ساخت های بهداشتی، درمانی، با استفاده از مدل AHP ضریب اهمیت هریک از زیرساخت ها محاسبه شده و بوسیله تکنیک TOPSIS و MORIS اقدام به رتبه بندی شهرستان ها از لحاظ دسترسی به زیر ساخت های بهداشتی، درمانی شده است. نتایج مدلهای TOPSIS و MORIS حاکی از آن است که اختلاف زیادی بین شهرستان های استان از نظر میزان برخورداری از زیرساخت های بهداشتی، درمانی وجود دارد. شهرستان ساری در هر دو مدل دارای بالاترین برخورداری و شهرستان گلوگاه کمترین برخورداری از زیر ساخت های بهداشتی و درمانی را دارا می باشند. در ادامه پژوهش با استفاده از مدل اسپیرمن اقدام به ارزیابی همبستگی بین رتبه جمعیتی شهرستان ها و رتبه برخورداری از زیر ساخت های بهداشتی، درمانی شد و نتایج مدل اسپیرمن در ارتباط با دو مدل TOPSIS (0,2868) و MORIS (0,2398) نشان می دهد همبستگی بسیار ضعیفی بین این دو مقوله وجود دارد و توزیع زیر ساخت های بهداشتی و درمانی بر اساس جمعیت صورت نگرفته است.