مقاله ارزیابی ساختار ژنتیک جمعیت سیچلید ایرانی (Iranocichla hormuzensis) به عنوان تنها گونه بومی از خانواده سیچلیده در ایران، با نشانگر ریزماهواره که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در تاکسونومی و بیوسیستماتیک (مجله پژوهشی علوم پایه دانشگاه اصفهان) از صفحه ۹ تا ۱۶ منتشر شده است.
نام: ارزیابی ساختار ژنتیک جمعیت سیچلید ایرانی (Iranocichla hormuzensis) به عنوان تنها گونه بومی از خانواده سیچلیده در ایران، با نشانگر ریزماهواره
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنوع ژنتیکی
مقاله سیچلید ایرانی
مقاله Iranocichla hormuzensis
مقاله ریزماهواره
مقاله هرمزگان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قصاب شیران زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: درافشان سالار
جناب آقای / سرکار خانم: کیوانی یزدان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سیچلید ایرانی (Iranocichla hormuzensis)، تنها عضو خانواده سیچلیده در ایران، پراکنش نسبتا وسیعی در حوضه هرمز از جمله رودخانه های مهران و چشمه خورگو دارد. مقایسه تنوع ژنتیکی ذخایر سیچلید ایرانی در چشمه خورگو و رودخانه مهران در استان هرمزگان با استفاده از چهار جفت آغازگر ریزماهواره OS64)، OS7،OS25  و (OS7R انجام شد. تمامی جایگاه های بررسی شده چند شکل بودند. میانگین تعداد آلل مشاهده شده در جمعیت چشمه خورگو ۵ و در جمعیت مهران ۵٫۷۵ بود. میانگین هتروزیگوسیتی مشاهده شده و مورد انتظار در جمعیت چشمه خورگو ۰٫۷۸ و ۰٫۷۱ و در جمعیت مهران ۰٫۶۰ و ۰٫۶۸ بود. نتایج، انحراف از تعادل هاردی – واینبرگ در تمامی جایگاه ها به جز جایگاه OS7 در ناحیه چشمه خورگو و جایگاه های OS25 و OS7 در ناحیه مهران را نشان داد. تمایز ژنتیکی پایین بین جمعیت ها (۳ درصد) و تنوع ژنتیکی بالای درون جمعیت ها (۹۷ درصد) به همراه وجود جریان ژنی قابل توجه بین دو ناحیه (۱۰٫۷۶ فرد در هر نسل) از دیگر نتایج این پژوهش بود. نتایج این تحقیق برای نخستین بار اطلاعاتی را در خصوص ساختار ژنتیک جمعیت سیچلید ایرانی ارایه نمود که می تواند به منظور حفاظت و بهره برداری از ذخایر این گونه مورد استفاده قرار گیرد.