مقاله ارزیابی رواناب مستقیم مستخرج از مدل های آبنمود واحد لحظه ای تبدیل لاپلاس و H2U (مطالعه موردی: حوزه آبخیز خانمیرزا) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۱ در پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز از صفحه ۳۰ تا ۴۲ منتشر شده است.
نام: ارزیابی رواناب مستقیم مستخرج از مدل های آبنمود واحد لحظه ای تبدیل لاپلاس و H2U (مطالعه موردی: حوزه آبخیز خانمیرزا)
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آبنمود واحد لحظه ای
مقاله تبدیل لاپلاس
مقاله خانمیرزا
مقاله H2U

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالهیان دهکردی ز.
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالهی خ.
جناب آقای / سرکار خانم: ساداتی نژاد س.ج.
جناب آقای / سرکار خانم: هنربخش ا.
جناب آقای / سرکار خانم: نکویی مهر م.

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استخراج آبنمود رواناب مستقیم، به عنوان یکی از مهمترین روش ها جهت ارزیابی وضعیت آبی حوزه های آبخیز مطرح می باشد. با توجه به نقص کمی و کیفی آمار ایستگاه های هیدرومتری، مدل های آبنمود واحد مصنوعی و به ویژه نوع لحظه ای آن ها جهت دستیابی به آبنمودهای مذکور کاربرد دارند. عملکرد مدل های آبنمود واحد لحظه ای تبدیل لاپلاس و H2U تاکنون در ایران ارزیابی نشده است لذا در مطالعه حاضر، این مدل ها در حوزه آبخیز خانمیرزا از توابع استان چهارمحال و بختیاری مورد بررسی قرار گرفتند. بدین ترتیب که ۷ رخداد متناظر بارش- رواناب برای حوزه آبخیز مطالعاتی انتخاب گردید و سپس مدل تبدیل لاپلاس با استفاده از باران موثر و زمان تاخیر و مدل H2U با استخراج پارامترهای رتبه و میانگین زمان پیمایش حوزه آبخیز اجرا شدند. سپس با تبدیل آبنمودهای واحد لحظه ای به دست آمده از مدل ها به آبنمودهای رواناب مستقیم، امکان مقایسه آنها با آبنمودهای مشاهده ای فراهم گردید. با انجام مقایسه آماری آبنمودها مشخص شد که مدل های تبدیل لاپلاس و H2U به ترتیب دارای میانگین مطلق خطای نسبی ۰٫۳۶ و ۰٫۵۶ هستند. بنابراین مدل تبدیل لاپلاس، آبنمودهای مشاهداتی را با دقت بیشتری نسبت به مدل H2U شبیه سازی نموده که ضریب کارایی ناش-ساتکلیف، معیار انحراف و ارزیابی ظاهری نیز این اولویت بندی را تایید می کنند.