مقاله ارزیابی ده ساله موارد میگزوم قلبی در بیمارستان شهید مدرس تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اردیبهشت ۱۳۹۳ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۸۷ تا ۹۵ منتشر شده است.
نام: ارزیابی ده ساله موارد میگزوم قلبی در بیمارستان شهید مدرس تهران
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله میگزوم
مقاله تومور قلب
مقاله پیامد نهایی
مقاله جراحی قلب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مجیدی تهرانی سیدمسعود
جناب آقای / سرکار خانم: قادری حمید
جناب آقای / سرکار خانم: فروغی مهنوش
جناب آقای / سرکار خانم: حکمت منوچهر
جناب آقای / سرکار خانم: بهشتی منفرد محمود
جناب آقای / سرکار خانم: تاتاری حسن
جناب آقای / سرکار خانم: میرحسینی سیدمحسن
جناب آقای / سرکار خانم: حسین احمدی ضرغام
جناب آقای / سرکار خانم: انصاری اول زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: میرجعفری سیده عادله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: تشخیص و درمان میگزوم قلبی وابسته به تکنولوژی است. هدف از انجام این مطالعه بررسی تاثیر پیشرفت روش های تشخیصی و درمانی طی سال های گذشته بر تظاهرات بیماری، تشخیص زودرس و یا درمان میگزوم قلبی بود.
روش بررسی: ۱۸ بیمار مبتلا به میگزوم قلبی که در فاصله سال های ۱۳۹۲-۱۳۸۲ به بیمارستان شهید مدرس مراجعه و با تشخیص توده قلبی تحت عمل جراحی قرار گرفتند بررسی شدند و بعد از تایید تشخیص پاتولوژی متغیرهایی مانند سن، جنس، نحوه تظاهر و تشخیص بیماری، روش های درمانی و نتایج نهایی آن مورد بررسی قرارگرفت.
یافته ها: هفت نفر مرد و ۱۱ نفر زن با متوسط سن ۵۳٫۰۵ سال (۱۳ تا ۷۶ سال) مورد بررسی قرار گرفتند. تنگی نفس ۶ (%۳۳٫۳)، طپش قلب ۳ (%۱۶٫۷) و درد قفسه سینه ۳ (%۱۶٫۷) شایع ترین علل مراجعه بود و چهار بیمار نیز خود را با علایم آمبولی نشان دادند. ۱۷ (%۹۴٫۴) مورد تومور اولیه و یک مورد (%۵٫۶) عود بود. محل تومور در ۱۶ (%۸۸٫۹) مورد در دهلیز چپ بود. بعد از برداشتن تومور در ۷ (%۳۸٫۹) مورد نقص سپتوم به صورت اولیه و ۹ مورد با پچ پریکارد ترمیم شدند. یک بیمار هم زمان تحت عمل CABG و یک بیمار نیز تحت عمل ترمیم دریچه پولمونر قرار گرفتند. ۱۴ (%۷۷٫۸) بیمار بدون معلولیت خاصی مرخص شدند. یک بیمار دچار بلوک قلبی، دو بیمار با عوارض عصبی ناشی از آمبولی مغزی و یک مورد (%۵٫۶) مرگ بیمارستانی رخ داد.
نتیجه گیری: مقایسه یافته های دو دهه میگزوم قلبی نشان داد که علی رغم پیشرفت های تشخیصی و افزایش مراکز درمانی، پیشرفت روش های تشخیصی نتوانسته در کاهش سن تشخیص آن یا نوع تظاهرات بالینی یا کاهش عوارض و یا کاهش سایز تومور در زمان عمل جراحی تغییر واضحی ایجاد کند.