مقاله ارزیابی توابع انتقالی طیفی و توابع انتقالی خاک در پیش بینی نگهداشت آب در خاک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در حفاظت منابع آب و خاک از صفحه ۲۵ تا ۴۳ منتشر شده است.
نام: ارزیابی توابع انتقالی طیفی و توابع انتقالی خاک در پیش بینی نگهداشت آب در خاک
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بازتاب طیفی خاک
مقاله رگرسیون مرحله ای چندگانه
مقاله منحنی حذف پیوستار
مقاله Rosetta

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: باباییان ابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: همایی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزی علی اکبر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ویژگی های هیدرولیکی خاک اثری مهم بر جریان آب، انتقال املاح و گازها در محیط خاک داشته و اهمیتی بسیاردرمطالعات هیدرولوژیک دارند. اگرچه اخیرا اطلاعات طیفی خاک در گستره مرئی، مادون قرمز نزدیک و میانی به عنوان روشی کم هزینه، سریع و غیرمخرب در تخمین ویژگی های مبنایی خاک مورد استفاده قرار گرفته، لیکن مطالعات بسیار اندکی در مورد برآورد ویژگی های هیدرولیکی خاک به کمک داده های طیفی خاک صورت گرفته است. هدف از این پژوهش، ارزیابی عملکرد داده های طیفی خاک در مقایسه با ویژگی های مبنایی خاک به عنوان متغیرهای ورودی توابع انتقالی در مطالعه وضعیت نگهداشت آب در خاک بود. بدین منظور، تعداد ۱۷۴ نمونه خاک جمع آوری و منحنی های بازتاب طیفی آنها در گستره ۲۵۰۰-۳۵۰ نانومتر با استفاده از دستگاه اسپکترورادیومتر زمینی اندازه گیری شد. برخی ویژگی های فیزیکی خاک به همراه مقادیر رطوبت در پتانسیل های ماتریک ۳۳۰-، ۱۰۰۰-، ۳۰۰۰-، ۵۰۰۰-، ۱۰۰۰۰- و ۱۵۰۰۰- سانتی متر به روش صفحات فشاری اندازه گیری شد. چهار سناریو شامل توابع انتقالی طیفی (STFs)، توابع انتقالی خاک (PTFs)، توابع انتقالی مرکب (SPTFs) و توابع انتقالیRosetta   مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. بر پایه نتایج به دست آمده، همبستگی بالا و معنی داری در سطح ۱ درصد بین ویژگی های مبنایی و هیدرولیکی خاک با مقادیر بازتاب طیفی به ویژه در گستره مادون قرمز میانی مشاهده شدSTFs  در مقایسه با دیگر توابع انتقالی، دقت بیشتری (RMSR=0.011 سانتی متر مکعب بر سانتی متر مکعب، R2>0.60) در برآورد رطوبت خاک در همه مکش ها به ویژه در بخش میانی و انتهای خشک منحنی رطوبتی داشت. از طرفی، SPTFs و PTFs دقت تقریبا یکسانی داشتند، با این تفاوت که در انتهای مرطوب منحنی رطوبتی (۳۳۰- و ۱۰۰۰- سانتی متر(، PTFs برآورد های نسبتا بهتری ارایه کردند. تخمین های Rosetta در مقایسه با سه تابع انتقالی دیگر، دقتی کمتر در همه مکش ها به ویژه در انتهای مرطوب منحنی رطوبتی داشتند. به طور کلی، نتایج این پژوهش نشان داد داده های طیفی خاک می توانند به عنوان روشی غیرمستقیم در مطالعه وضعیت نگهداشت آب در خاک مورد استفاده قرار گیرند.