مقاله ارزیابی برخی خصوصیات ژنوتیپ های سیب گوشت قرمز بومی ایران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در مجله به نژادی نهال و بذر (نهال و بذر) از صفحه ۴۸۳ تا ۵۰۱ منتشر شده است.
نام: ارزیابی برخی خصوصیات ژنوتیپ های سیب گوشت قرمز بومی ایران
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سیب
مقاله ژنوتیپ های گوشت قرمز
مقاله صفات مورفولوژیک
مقاله گلدهی
مقاله خصوصیات میوه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دامیار سیما
جناب آقای / سرکار خانم: حسنی داراب
جناب آقای / سرکار خانم: پروانه طاهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سیب های گوشت قرمز به دلیل دارا بودن مقادیر قابل توجه موادآنتی اکسیدانت، رنگ جدید و بازارپسندی در سال های اخیر درکشورهای مختلف مورد مطالعه قرار گرفته اند. در این پژوهش خصوصیات شش ژنوتیپ سیب گوشت قرمز بومی (Malus pumila) موجود در ایستگاه تحقیقاتی کمال شهر به همراه سه ژنوتیپ شناسائی شده از اطراف شهرستان شاهرود، از نظر صفات مورفولوژیکی، فنولوژیکی، پومولوژیکی، خصوصیات فیزیکو شیمیائی میوه و چشائی در سال های ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ بررسی شدند. بر اساس نتایج، ژنوتیپ GH-R با ۴۲۵ سانتی متر و ژنوتیپ H-GH3 با ۳۰۵ سانتی متر به ترتیب بیشترین و کمترین ارتفاع را داشتند. بیشترین و کمترین سطح مقطع تنه و شعاع گسترش تاج درخت نیز متعلق به همین دو ژنوتیپ بود. از نظر خصوصیات گلدهی، بیشترین طول دوره گلدهی در ژنوتیپ های B-R و GH-R به مدت ۲۲- ۲۰ روز مشاهده شد. ژنوتیپ T3 با ۴٫۹ سانتی متر بیشترین اندازه قطر گل راداشت. از نظر خصوصیات میوه، ژنوتیپ SH-10 با میانگین ۸۹٫۰۶ گرم وزن، ۵٫۳۳ سانتی متر طول و ۶٫۱۸ سانتی متر قطر میوه بیشترین و ژنوتیپ B3 با ۱۹٫۴۹ گرم وزن، ۳٫۱۲ سانتی متر طول و ۲٫۶۰ سانتی متر قطر میوه کمترین میزان این صفات را داشتند. بیشترین میزان سفتی بافت میوه در ژنوتیپ B3 به میزان ۶٫۲۲ کیلوگرم بر سانتی متر مربع و کمترین آن در ژنوتیپ H-GH به میزان ۳٫۱۱ کیلوگرم بر سانتی متر مربع مشاهده شد. از نظر شکل میوه به جز ژنوتیپ SH-10 که میوه مخروطی داشت، سایر ژنوتیپ ها دارای میوه کروی شکل بودند. رنگ گوشت میوه در سه ژنوتیپ GH-R، B-R و B3 در مرحله رسیدگی کاملا قرمز تیره و در سایر ژنوتیپ ها از قرمز روشن تا صورتی کمرنگ در اطراف برچه یا زیر پوست میوه متغیر بود. از نظر خصوصیات چشایی، ژنوتیپ های GH-R، B-R و طعم ملس و قابلیت پذیرش خوبی داشتند و می توانند به صورت تازه خوری یا در صنایع فراوری به کار برده شوند.