مقاله ارزیابی باکتری های محرک رشد، نیتروژن و فسفر بر کارایی کود و عملکرد گندم (.Triticum aestivum L) رقم N-80-19 در شرایط ساری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در بوم شناسی کشاورزی از صفحه ۳۹ تا ۴۹ منتشر شده است.
نام: ارزیابی باکتری های محرک رشد، نیتروژن و فسفر بر کارایی کود و عملکرد گندم (.Triticum aestivum L) رقم N-80-19 در شرایط ساری
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تعداد سنبله
مقاله کود بیولوژیک
مقاله کود شیمیایی
مقاله مساحت برگ
مقاله وزن دانه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صابر زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: پیردشتی همت اله
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعیلی محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: عباسیان ارسطو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی اثر کارایی باکتری های حل کننده فسفر و تثبیت کننده نیتروژن به همراه کودهای شیمیایی سوپرفسفات تریپل و اوره بر کارایی کود و عملکرد گندم (Triticum aestivum L.) رقم N-80-19، آزمایشی در مزرعه پژوهشی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری در سال زراعی ۸۸ – ۱۳۸۷ انجام شد. آزمایش بصورت اسپلیت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی و با سه تکرار انجام شد. کرت های اصلی شامل کود سوپرفسفات تریپل در سه سطح (صفر، ۲۵ و ۵۰ کیلوگرم در هکتار) و کرت های فرعی شامل کود نیتروژن از منبع اوره در سه سطح (صفر، ۵۰ و ۱۰۰ کیلوگرم اوره در هکتار) و کرت های فرعی فرعی شامل باکتری های تثبیت کننده نیتروژن و حل کننده فسفر در چهار سطح (عدم تلقیح بذر با باکتری، تلقیح بذر با باکتری تثبیت کننده نیتروژن، تلقیح بذر با باکتری حل کننده فسفر، تلقیح بذر با هر دو نوع باکتری) بود. نتایج تجزیه واریانس حاکی از آن بود که کودهای نیتروژنه، فسفره و بیولوژیک بر اکثر صفات از جمله کارایی کود فسفره و نیتروژنه، تعداد سنبله، ارتفاع بوته، مساحت برگ پرچم، عملکرد و وزن دانه در سطح احتمال یک درصد تاثیری معنی دار داشتند. همچنین کودهای بیولوژیک برهمکنش معنی داری با کودهای شیمیایی نیتروژنه و فسفره از نظر برخی صفات مهم نظیر کارایی کود نیتروژنه، فسفره و بازده نسبی زراعی کود داشتند. بر اساس نتایج به دست آمده، با مصرف کودهای بیولوژیک، عملکرد دانه به میزان ۴۶٫۶ درصد نسبت به تیمار شاهد بدون تلقیح بیشتر شده و با مصرف توام کودهای بیولوژیک، کارایی کود فسفره و کود نیتروژنه به ترتیب به میزان ۵۸٫۴ و ۷۶٫۵ درصد نسبت به شاهد بدون تلقیح بهبود یافت. تیمارهای تلفیقی کودهای بیولوژیک بیشترین تاثیر را در افزایش صفات مورد مطالعه داشتند. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که در شرایط این آزمایش کودهای بیولوژیک می توانند جایگزین ۵۰ درصد مصرف کود شیمیایی فسفر بدون کاهش قابل ملاحظه ای در عملکرد دانه گندم شوند.