مقاله ارزیابی ایزوکینتیک گشتاور در مفصل شانه پس از ترمیم عضله سینه ای بزرگ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران از صفحه ۱۵۲ تا ۱۵۷ منتشر شده است.
نام: ارزیابی ایزوکینتیک گشتاور در مفصل شانه پس از ترمیم عضله سینه ای بزرگ
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عضله سینه ای بزرگ
مقاله عضله
مقاله جراحی
مقاله پدیده بیومکانیک
مقاله شانه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گیتی محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شرافت وزیری آرش
جناب آقای / سرکار خانم: اوریادی زنجانی لیلا
جناب آقای / سرکار خانم: فرهود امیررضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پیش زمینه: هدف از انجام این مطالعه، سنجش مقادیر ایزوکینتیک پارگی های ترمیم شده عضله سینه ای بزرگ در مقایسه با سمت آسیب ندیده و تعیین حرکتی از سمت آسیبی بود که بیشتر از همه متاثر شده بود.
مواد و روش ها: نه پارگی عضله سینه ای بزرگ در ۹ بیمار بررسی گردید. تمامی بیماران توسط یک جراح جراحی شدند و پس از میانگین مدت زمان ۲٫۴ سال (۴-۱ سال)، ارزیابی های بالینی، پرسشنامه و دینامومتری ایزوکینتیک به صورت دوطرفه انجام گردید. یک گروه متشکل از ۶ بدن ساز آسیب ندیده نیز که توسط دینامومتری ایزوکینتیک ارزیابی شدند، برای بررسی تفاوت ها بین دو اندام سالم، در مطالعه حضور داشتند.
یافته ها: در گروه بیماران تفاوت معنی داری برای میانگین گشتاور خم شدن بین دو سمت آسیب دیده و ندیده مشاهد نشد (p³۰٫۰۵) در حرکات باز کردن تفاوت بین دو اندام معنی دار بود (p=0.034)، اما برای حرکات دیگر اختلاف معنی دار مشاهده نشد. بر اساس تقسیم بندی «کاکوانی»، هیچ یک از بیماران در گروه عالی یا ضعیف قرار نگرفتند. نتایج ۶ بیمار خوب و ۳ بیمار نسبتا خوب بود. مهم ترین معیاری که باعث شد این ۳ بیمار، که سه ماه پس از آسیب جراحی شده بودند، در گروه نسبتا خوب قرار گیرند، نارضایتی از عدم زیبایی بود.
نتیجه گیری: ترمیم جراحی در درمان پارگی عضله سینه ای بزرگ از درمان غیرجراحی مفید تر می باشد و تمرکز بر تمرینات قدرتی خم کردن و باز کردن برای دستیابی به بهترین نتایج لازم است.