مقاله ارزیابی استرس اکسیداتیو در اسب های مبتلا به گورم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در پاتوبیولوژی مقایسه ای ایران از صفحه ۱۲۸۳ تا ۱۲۸۹ منتشر شده است.
نام: ارزیابی استرس اکسیداتیو در اسب های مبتلا به گورم
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گورم
مقاله استرس اکسیداتیو
مقاله اسب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسن پور علی
جناب آقای / سرکار خانم: ایمان دار محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این مطالعه به منظور بررسی سطوح سرمی F2 ایزوپروستان و مالون دی آلدئید و آنتی اکسیدان ها (گلوتاتیون پراکسیداز، سوپراکسید دسموتاز، کاتالاز، آنتی اکسیدان تام سرم) در اسب های مبتلا به گورم انجام گرفت. ۶۰ رأس اسب مبتلا به گورم بر اساس نشانه های آزمایشگاهی و بالینی تایید شدند. از دام ها بعد از اخذ تاریخچه، نمونه خون از ورید وداج اخذ و سرم جداسازی شد. همچنین از ۵۲ رأس اسب سالم نیز با شرایط سنی و تغذیه ای و مدیریتی یکسان به عنوان گروه سالم نمونه برداری شدند. در هر نمونه خونی تهیه شده پس از جداسازی سرم مقادیر هموگلوبین، F2 ایزوپروستان، مالون دی آلدئید، آنتی اکسیدان تام سرم و میزان فعالیت آنزیم های سوپراکسید دسموتاز، گلوتاتیون پراکسیداز و کاتالاز اندازه گیری شد. میانگین سطح سرمی F2 ایزوپروستان و مالون دی آلدئید سرم در اسب های مبتلا به گورم بطور معنی داری بیشتر از اسب های سالم بود (P=0.001). میزان فعالیت سرمی آنزیم های گلوتاتیون پراکسیداز، سوپراکسید دسموتاز و کاتالاز و مقدار آنتی اکسیدان تام سرم در بیماران کمتر بود که در هر سه مورد اختلاف میانگین بین دو گروه بیمار و سالم معنی دار بود (به ترتیب P=0.002، P=0.001، P=0.001 و P=0.004). مقدار هموگلوبین سرم در اسب های مبتلا به گورم افزایش داشت (P=0.003). نتیجه نهایی اینکه در اسب های مبتلا به گورم استرس اکسیداتیو وجود داشته و غلظت سرمی F2 ایزوپروستان و مالون دی آلدئید بعنوان مارکرهای اکسیداتیو افزایش و مارکرهای آنتی اکسیداتیو شامل فعالیت سرمی آنزیم های گلوتاتیون پراکسیداز، کاتالاز و سوپراکسید دسموتاز و میزان سرمی آنتی اکسیدان تام کاهش می یابد. این موضوع در درمان اسب های مبتلا به گورم باید لحاظ شود.