مقاله ارزیابی اثر تاریخ کاشت بر عملکرد و اجزای عملکرد ژنوتیپ های مختلف سویا (.Glycine max L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۰ در گیاه و زیست بوم از صفحه ۹۹ تا ۱۰۹ منتشر شده است.
نام: ارزیابی اثر تاریخ کاشت بر عملکرد و اجزای عملکرد ژنوتیپ های مختلف سویا (.Glycine max L)
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ژنوتیپ
مقاله سویا
مقاله تاریخ کاشت
مقاله عملکرد
مقاله اجزای عملکرد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فراهانی پاد پوریا
جناب آقای / سرکار خانم: پاک نژاد فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: فاضلی فائزه
جناب آقای / سرکار خانم: ایلکایی محمدنبی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
انتخاب ارقام با پتانسیل ژنتیکی بالا و سازگاری مطلوب در هر منطقه و زمان دقیق کشت برای حداکثر بهره برداری از عوامل موثر بر رشد، از مدیریت های ضروری جهت بهبود عملکرد سویا می باشد. از این رو اثر چهار تاریخ کشت مختلف، ۲۹ اردیبهشت، ۸، ۱۸ و ۲۸ خرداد بر عملکرد و اجزای عملکرد چهار رقم سویا رشد نامحدود ویلیامز، زان، L17 و M7 طی آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۴ تکرار مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج تجزیه واریانس، اثرات تاریخ کشت و رقم بر تمامی صفات در سطح ۱ درصد معنی دار بود. تاریخ کشت ۲۹ اردیبهشت بیش ترین تاثیر را بر صفات داشت، به طوری که به عنوان بهترین تاریخ کاشت شناخته شد. گیاهان کشت شده در ۲۸ خرداد کم ترین عملکرد را داشتند. رقم ویلیامز از نظر تمامی صفات بیش ترین مقدار را داشت و به عنوان بهترین رقم شناخته شد. رقم L17 کم ترین تعداد دانه، تعداد غلاف، عملکرد پروتئین و روغن و رقم زان کم ترین عملکرد دانه، عملکرد غلاف و وزن پوسته غلاف را به خود اختصاص دادند. دو عامل با توجه به اثر متقابل تاریخ کشت و رقم نیز معنی دار بوده و رقم ویلیامز بیش ترین میزان تعداد غلاف و تعداد دانه در متر مربع را در تاریخ کاشت ۲۹ اردیبهشت نشان داد، در حالی که این رقم در تاریخ کاشت ۸ خرداد از بیش ترین میزان عملکرد پروتئین (۱۰۷٫۳ kg/ha)، روغن (۴۰ kg/ha)، دانه (۲۵۱٫۵ kg/ha) و غلاف (۳۵۶٫۳ kg/ha) برخوردار بود.