مقاله ارزیابی آماری خروجی مدل CMORPH در برآورد بارش شمال شرق ایران (مطالعه موردی: خراسان شمالی) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دی ۱۳۹۲ در آب و خاک (علوم و صنایع کشاورزی) از صفحه ۹۱۹ تا ۹۲۷ منتشر شده است.
نام: ارزیابی آماری خروجی مدل CMORPH در برآورد بارش شمال شرق ایران (مطالعه موردی: خراسان شمالی)
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بارش
مقاله درونیابی
مقاله سنجش از دور
مقاله مدل CMORPH

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: میان آبادی آمنه
جناب آقای / سرکار خانم: علی زاده امین
جناب آقای / سرکار خانم: ثنایی نژاد حسین
جناب آقای / سرکار خانم: بنایان اول محمد
جناب آقای / سرکار خانم: فریدحسینی علیرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بارش یکی از پارامترهای ورودی مهم مدل های مختلف گیاهی و هیدرولوژی می باشد. در پروژه های مختلف مدیریتی و پژوهشی بیشتر از داده های بارش زمینی برداشت شده در ایستگاه ها استفاده می شود. از آنجا که این ایستگاه ها دارای پوشش جغرافیایی بسنده ای نیستند، کاربرد آن ها با خطا همراه است. گرچه بهره گیری از روش های گوناگون درون یابی از راهکارهای پذیرفته شده برای برآورد بارش در مناطق بدون ایستگاه است، کاربرد این روش ها همراه با کاستی های فراوانی نیز هست. در گذر چند دهه گذشته، با در هم آمیختن دانش و فناوری سنجش از دور با پدیده های هواشناسی، مدل های پیشرفته ای برای برآورد ویژگی های بارش پیشرفت داده شده اند که دارای توانایی های بالای آشکارسازی مکانی و زمانی هستند. در این پژوهش از بین مدل های ارائه شده، صحت سنجی مدل CMORPH در برآورد بارش شمال شرق ایران بررسی شده است. یافته ها نشان داد که این مدل در مقیاس روزانه دستاورد چندان پذیرفتی ندارد، اما در مقیاس ماهانه و فصلی، یافته ها از ریزبینی بالاتری برخوردار هستند. بیشترین همبستگی مدل با داده های ایستگاه ها در مقیاس روزانه در ایستگاه فاروج و نامانلو و به میزان ۰٫۳۱ بود. در مقیاس ماهانه بیشترین همبستگی در ایستگاه های بارزو، نامانلو و سه یک آب و به میزان ۰٫۶۲ و در مقیاس فصلی در ایستگاه غلامان و به میزان ۰٫۶۳ دیده شد. گرچه مدل CMORPH در آشکارسازی روزهای بارانی تا اندازه ای کارآیی داشته، اما در برآورد روزهای تر و خشک، میانگین بارش سالانه و تعیین تعداد روزهای غیر بارانی نتایج قابل قبولی را به همراه نداشت.