سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی نیروگاههای آبی کشور

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی نیک پور – کارشناس فنی مطالعات پایه، شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران – وزارت ن
لیلا سرابیان –

چکیده:

همانگونه که اقتصاد جهانی رو به رشد است، نیاز به ذخیره ثروت های مشترک طبیعی با رویکرد توسعه پایدار رو به فزونی می رود . با افزایش رشد اقتصادی همواره صدمات و ضایعاتی متوجه محیط زیست می شود . در حال حاضر یکی از پارامترهای عمده در کاهش توسعه پایدار، آلودگی محیط زیست می باشد . با اجرایى شدن پروتکل کیوتو در جهان و آغاز همکارى ! هاى بین ! المللى براى کاهش انتشار گازهاى گلخانه ای کشورهای نروژ، فرانسه و ژاپن براى سرمایه ! گذارى در صنایع مختلف ایران و کاهش بار آلودگى آن در قالب پروژه های CDM اعلام آمادگى کرده ! اند . امروزه، با توجه به هزینه های روز افزون سوخت های فسیلی جهت تأمین انرژی مورد نیاز جوامع بشری، پروژه های برقآبی دارای توجیه اقتصادی بسیار بالایی می باشند از طرفی این نیروگاهها بدلیل عدم نیاز به سوخت و آلوده نساختن محیط زیست، سهولت در ساخت و اجرا، اندک بودن هزینه های ب هره برداری، راندمان نسبتاً زیاد و بالاخره عمر مفید طولانی در مقایسه با نیروگاههای فسیلی از مزایا و ویژگیهای بسیار زیادی برخوردار هستند . برطبق تحقیقات به عمل آمده می توان گفت که نیروگاه های برق آبی جزء بهترین پروژه ها جهت سرمایه گذاری و اجراء شدن به صورت CDM می باشد و نیروگاه های برق آبی کوچک در بین نیروگاه های برق آبی به دلیل سهولت و عدم پیچیدگی در اجرا، هزینه پائین هر واحد نیروگاه جریانی، زمان کوتاه اجرا بین ۲ تا ۳ سال، سازگاری با محیط زیست و پراکندگی زیاد در کشور در اولویت اول واگذاری به صورت CDM می باشد . هر یک مگاوات ظرفیت نصب انرژی برق آبی از تولید گاز دی اکسید کربن به میزان ۳۰۰۰ تن، گاز So2 به میزان ۱۱۰ تن، گاز CO به میزان ۵۵۰۰ کیلوگرم، گاز No2 به میزان ۲۰ کیلوگرم جلوگیری جلوگیری به عمل می آورد و
علاوه بر این از لحاظ اقتصادی نیز از سوختن ۳۰۰۰ تن زغال سنگ در سال جلوگیری می نماید . حال اگر با فرض خرید هر تن دی اکسید کربن به میزان حداقل ۵ دلار، میزان فروش سالانه گاز دی اکسید کربن برای هر مگاوات ظرفیت نصب نیروگاه آبی حدود ۱۵۰۰۰ دلار می باشد .