سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدعلی خالقی نژاد –

چکیده:

ارزشیابی عملکرد معلمان مقاطع ابتدایی و متوسطه امروزه یکی از سیاست های آموزشی مهم محسوب می شود و یک استراتزی قوی برای بهبود آموزش دانش آموزان در جهت رسیدن به پیشرفت تحصیلی بهتر است. یک سیستم ارزشیابی مناسب باید تشخیص دهنده، پرورش دهنده، و توسعه دهنده آموزش باشد. از جمله مدل های ارزشیابی برای رسیدن به این هدف، مدل چهارچوبی برای آموزش دنیلسون( ۱۹۹۶ ) است. این مدل دارای چهار حیطه ی برنامه ریزی و آماده سازی ، محیط کلاسی، آموزش و مسئولیت حرفه ای است. این حیطه ها دارای ۲۲ بعد می باشند و هر بعد نیز دارای ۲ تا ۵ مولفه می باشد که درمجموع، ابعاد مدل شامل ۶۶ مولفه می باشند. این ابعاد توصیف کننده ویژگی ها و رفتارهای معلمان می باشد. معلمان بر اساس رتبه های بدست آمده در چهار گروه از نظر سطح عملکرد، قرار می گیرند. سطوح عملکردی به ترتیب شامل نوآموز، آماتور، حرفه ای و پیشرفته است. در مجموع، این مدل می تواند به عنوان مبنایی برای ارزیابی دقیق فعالیت های آموزشی و صلاحیت ها برای دستیابی به مدارک تحصیلی، توسعه حرفه ای ، رتبه بندی و پرداخت حقوق و مزایای معلمان در نظام آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.