سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین کنگره بین المللی افق های جدید در معماری و شهرسازی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

زهرا ثابت مقدم – دانشجوی کارشناسیارشد برنامه ریزیشهری، دانشگاه یزد
سمانه معین پور – دانشجوی کارشناسیارشد برنامه ریزیشهری، دانشگاه هنر اصفهان

چکیده:

یکی از فضاهای جمعی که در شهرسازی سنتی بسیار مورد تأکید بوده و امروزه بدست فراموشی سپرده است، مرکز محله میباشد.موضوعی که در صورت پرداختن درست به آن، مشکلات بسیاری را از سطح شهرهای ما خواهد کاست. در شهرهای کهن، تقسیمبندی شهر به محلات گوناگون همواره با انعطاف زیادی همراه بوده است و شکلگیری مراکز محلات تابع عوامل متعددی بوده است. در پی گسترش شهری و ایجاد محلات جدید شهری، از نقش و جایگاه این مراکز کاسته شدهاست و همچنین مراکز بسیاری از محلات کهن از حیات و رونق گذشته برخوردار نیستند. به همین منظور، در این تحقیق محلهی خیرآباد شهر یزد که در گذشته روستای خیرآباد بودهاست مورد مطالعه قرار گرفتهاست. هستهی اولیهی روستای خیرآباد ابتدا در قسمت مرکزی محله شکل گرفته و در طی زمان به سمت شرق توسعه پیدا نمودهاست. البته، رشد کامل قسمت شرقی محله زمانی حاصل میشود که روستا کاملا به شهر متصل میگردد . باتوجه به هسته روستایی محله و نقش آن در گذشته، امروزه شاهد آنیم که در محله خیرآباد جزیی که کمتر به آن پرداخته شدهاست، مرکز محله است. در این تحقیق سعی شدهاست که با شناخت همه جانبه محله و در نهایت احیاء مرکز محله خیرآباد، الگویی جهت ارتقا کیفیت کالبدی محله مذکور ارائه گردد. روش تحقیق حاضر از نوع تحلیلی بوده که در نهایت منجر به ارائه طرح احیاء مرکز محله خیرآباد میشود. در جمعآوری اطلاعات مورد نیاز از اسناد کتابخانهای، پیمایش میدانی، مصاحبه، استنباط آماری استفاده شده است. جمع بندی حاصل از تحقیق نشانداد که احیاء مرکز محله خیرآباد موجبات ارتقا کیفیت کارکردی و عملکردی محله را فراهمآورده و همچنین احیاء و رونق حیات مدنی شهر را بهدنبال دارد. توصیه میشود با توجه به رویکرد محله محوری در انسجام بخشی و زیست پذیری شهرها، به طرحهای احیاء مراکز محلهای بهعنوان یکی از اساسیترینعرصهی ارتقاء کارآمدی سازمانفضایی شهر پرداختهشود.