سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس تخصصی بیمه الکترونیکی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

مهدا گرمکی – دانشجوی کارشناسی ارشد فناوری اطلاعات دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم ت
لیلا مرتضوی – دانشجوی دکترای مدیریت رفتار سازمانی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

با به کارگیری فناوری اطلاعات و ارتباطات در حوزه های مختلف کسب و کار و نفوذ هرچه بیشتر آن در ساختارهای صنعتی و خدماتی، تاثیر شگرف این پدیده بیش از پیش نمایان شده است. در همین راستا، صنعت بیمه به عنوان یکی از ارکان اساسی خدمات حمایتی، برای حفظ مزیت رقابتی خود می بایست همگام و همراه با حرکت سایر بخش های صنایع و خدمات، خود را متحول و به روز کند. هرچند طی سالیان اخیر در کشور ما گام هایی در زمینه بیمه الکترونیک برداشته شده است اما به رغم این تلاش ها همچنان نمی توان مدعی ورود به دنیای تجارت الکترونیک و نیز ایجاد صنعت بیمه الکترونیک بود چرا که هنوز فعالیتهای بیمه گری، به خصوص در زمینه ارائه خدمات به بیمه گزاران به صورت کامل الکترونیکی نشده اند و ایجاد بیمه های الکترونیک در همان گام های اولیه الکترونیکی شدن، یعنی تنها ایجاد سایت های ایستا، متوقف مانده اند. شاید بتوان عمده ترین دلیل عدم این پیشرفت را در نا شناخته ماندن شاخص های آمادگی الکترونیکی این صنعت دانست. در این مقاله تلاش شده است به این سؤال پاسخ داده شود که منظور از آمادگی الکترونیکی چیست؟ و صنعت بیمه باید از چه شاخص هایی برای کسب آمادگی الکترونیکی لازم جهت ورود به دنیای تجارت الکترونیک و استفاده از مزایای آن برخوردار باشد؟ بدین منظور در این مقاله ضمن بررسی الگوهای آمادگی الکترونیکی و شناسایی شاخص های اصلی این الگوها، در یک جمع بندی شاخص های لازم برای سنجش آمادگی الکترونیکی شناسایی و طبقه بندی می گردد و به صورت راهنمایی جهت ارتقاء بیمهالکترونیک در اختیار متخصصین این صنعت قرار داده می شود.لازم به ذکر است، مبنای استفاده از الگوها و تکیه بر آنها جامعیت این الگوها می باشد. بر مبنای یافته های تحقیق، شاخص های به دست آمده بر اساس عوامل اساسی شامل: الزامات و ماهیت صنعت بیمه(زیرساخت ها)، نیروی انسانی( با تکیه بر سطح دانش و میزان پذیرش ساختار کاری جدید از سوی آنها)، شاخص امنیت اطلاعات، شاخص آمادگی محیطبیرونی صنعت، شاخص آمادگی سازمانی برای ورود به دنیای الکترونیکی، شاخص محیط های اطلاعاتی در فضای مجازی