مقاله ارتباط Chemerin، هورمون بافت چربی، با سندرم تخمدان پلی کیستیک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد ۱۳۹۱ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۳۲۰ تا ۳۲۴ منتشر شده است.
نام: ارتباط Chemerin، هورمون بافت چربی، با سندرم تخمدان پلی کیستیک
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کمرین
مقاله سندرم تخمدان پلی کیستیک
مقاله مقاومت به انسولین
مقاله انسولین
مقاله چاقی
مقاله شاخص توده بدنی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حقیقی سپیده
جناب آقای / سرکار خانم: یغمایی پریچهر
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمی فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: سعادتی نغمه
جناب آقای / سرکار خانم: رمضانی تهرانی فهیمه
جناب آقای / سرکار خانم: هدایتی مهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: آدیپوکین ها پروتیین های مترشحه از بافت چربی هستند که در کنترل متابولیسم بدن شرکت دارند. کمرین (Chemerin) از جمله آدیپوکین ها بوده و دارای نقش های بیولوژیکی گوناگون است. طبق مطالعات مختلف سطح سرمی کمرین با تغییر در شاخص توده بدنی (BMI)، مقاومت به انسولین، سندرم متابولیک، دیابت و بیماری های قلبی- عروقی در ارتباط بوده است. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط سطح سرمی هورمون کمرین با سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) در زنان مبتلا انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه مورد- شاهدی در بیماران مبتلا به PCOS در بیمارستان طالقانی تهران در سال ۱۳۹۰ انجام شد. تعداد ۴۵ بیمار PCOSو هم چنین ۴۵ نفر به عنوان گروه شاهد به روش نمونه گیری آسان انتخاب شدند. میزان BMI و سطح سرمی هورمون های کمرین و انسولین به روش الایزا ساندویچی و هم چنین میزان گلوکز سرمی به روش رنگ سنجی آنزیمی در حالت ناشتا اندازه گیری شدند. شاخص مقاومت به انسولین با مدل HOMA-IR محاسبه گردید.
یافته ها: میزان هورمون کمرین، گلوکز و هورمون انسولین سرم در بیماران مبتلا به PCOS به طور معنی داری از لحاظ آماری از گروه شاهد بیش تر بود و این افراد با محاسبه HOMA-IR مشخص شد که مبتلا به مقاومت به انسولین بودند (P<0.05). اما همبستگی معنی داری بین سطح کمرین سرم با انسولین، گلوکز و مقاومت به انسولین و BMI در بیماران مبتلا به PCOS با گروه شاهد وجود نداشت.
نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که میزان هورمون کمرین در سرم بیماران PCOS نسبت به گروه شاهد دارای BMI مشابه، افزایش قابل توجهی دارد. بر اساس یافته های این مطالعه تغییرات کمرین می تواند در تشخیص مکانیسم اختلال مذکور و یافتن راهکارهای درمانی جدید موثر واقع شود.