مقاله ارتباط پلی مورفیسم ۴G/5G در پروموتر ژن PAI-1 با سندروم سقط مکرر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بخش اول پاییز ۱۳۹۱ در فصلنامه پژوهشی خون از صفحه ۲۷۳ تا ۲۸۰ منتشر شده است.
نام: ارتباط پلی مورفیسم ۴G/5G در پروموتر ژن PAI-1 با سندروم سقط مکرر
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سقط خود به خود
مقاله ترومبوفیلی
مقاله پلی مورفیسم (ژنتیک)
مقاله مهارکننده فعال کننده پلاسمینوژن نوع I

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خالق پرست امین
جناب آقای / سرکار خانم: مروتی سعید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: یکی از فاکتورهای مطرح در ایجاد ترومبوفیلی در زنان مبتلا به سقط مکرر، پلی مورفیسم ۴G/5G در پروموتر ژن PAI-1 است. هدف از این تحقیق، بررسی ارتباط این پلی مورفیسم با سندروم سقط مکرر به عنوان یکی از عوامل خطر ژنتیکی برای این سندروم بود.
مواد و روش ها: در یک مطالعه مورد – شاهدی، از میان مراجعین بیمارستان بقیه اله و مرکز ناباروری ابن سینا، ۳۰ زن با سابقه سقط مکرر خود به خود با علت نامشخص به عنوان گروه بیمار و ۱۰ زن بدون سابقه سقط مکرر و دارای حداقل دو باروری موفق، به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. پلی مورفیسم ۴G/5G در پروموتر ژن PAI-1 با واکنش زنجیره ای پلی مراز و هضم آنزیمی محصولات PCR با آنزیم های اندونوکلئاز محدودالاثر (PCR-RFLP) بررسی شدند. نتایج به دست آمده از تعیین ژنوتیپ این پلی مورفیسم با نرم افزار  SPSS 16و آزمون کای دو تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: فراوانی آلل موتانت ۴G در زنان دچار سقط مکرر %۴۶٫۷ و در زنان گروه شاهد %۴۰ بود. %60 زنان دچار سقط مکرر و %۸۰ زنان گروه شاهد، برای پلی مورفیسم ۴G/5G در پروموتر ژن PAI-1 هتروزیگوت بودند. ۵ نفر از زنان دچار سقط مکرر برای این پلی مورفیسم هموزیگوت بودند؛ در حالی که هیچ هموزیگوتی در بین زنان گروه شاهد مشاهده نشد.
نتیجه گیری: نتایج به دست آمده در این پژوهش نتوانست بین این پلی مورفیسم و سقط مکرر، رابطه معناداری نشان دهد.