مقاله ارتباط شاخص های تن سنجی با ابتلا به سندرم پیش از قاعدگی و شدت آن در دانشجویان دختر دانشگاه علوم پزشکی تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تیر ۱۳۹۲ در علوم پزشکی رازی (مجله دانشگاه علوم پزشکی ایران) از صفحه ۸۷ تا ۹۴ منتشر شده است.
نام: ارتباط شاخص های تن سنجی با ابتلا به سندرم پیش از قاعدگی و شدت آن در دانشجویان دختر دانشگاه علوم پزشکی تهران
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم پیش از قاعدگی
مقاله شاخص های تن سنجی
مقاله دختران دانشجو

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی ویدا
جناب آقای / سرکار خانم: شیدفر فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: کشتکار آقابابایی سحر
جناب آقای / سرکار خانم: مختاری پریسا
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی رویا
جناب آقای / سرکار خانم: گوهری محمودرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: گمان می شود که چاقی و اضافه وزن در اتیولوژی برخی از مشکلات قاعدگی از طریق تغییر در تعادل هورمون های استروئیدی و گلوبین های متصل شونده به هورمون های جنسی نقش دارند. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط بین شاخص های تن سنجی با ابتلا به سندرم پیش از قاعدگی (Premenstrual syndrome =PMS) و شدت آن در دختران دانشجو انجام شد.
روش کار: این مطالعه به صورت یک مطالعه مقطعی توصیفی با شرکت ۳۶۵ دانشجوی خانم ساکن در خوابگاه های دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در سال ۱۳۹۱ انجام شد. روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی بود. از قدسنج و ترازوی Seca برای اندازه گیری قد و وزن در شرایط استاندارد و از متر نواری غیرقابل ارتجاع برای اندازه گیری دور کمر و دور باسن استفاده شد و سپس نسبت دور کمر به دور باسن Waist to Hip Ratio، نسبت دور کمر به قد Waist to Height Ratio و شاخص کونیسیتی Conicity Index محاسبه شدند. برای سنجش ابتلا به سندرم پیش از قاعدگی و شدت آن از فرم تشخیص موقت سندرم پیش از قاعدگی و پرسشنامه غربالگری علائم سندرم پیش از قاعدگی  (Premenstrual Symptoms Screening Tool-PSST)نسخه ایرانی استفاده شد. داده ها با نرم افزار آماری SPSS نسخه ۱۶ با استفاده از آزمون آماری Kolmogorov-Smirnov تجزیه و تحلیل شد. جهت بررسی ارتباط بین متغییرها از ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده و p<0.05 معنی دار تلقی شد.
یافته ها: ارتباط آماری مستقیم معنی دار بین دور کمر (r=0.123، p=0.046)، WHR (r=0.125، p=0.043) و WHtR (r=0.123، p=0.045) با ابتلا به PMS مشاهده شد، اما ارتباط معنی داری بین سایر شاخص ها با PMS مشاهده نشد.
نتیجه گیری: با افزایش شاخص های تن سنجی دور کمر، WHR و WHtR احتمال ابتلا به سندرم پیش از قاعدگی و افزایش شدت آن وجود دارد.