سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

فخرالسادات جوانمرد – کارشناسی ارشد تکتونیک، دانشگاه پیام نور جهرم
محمدمهدی خطیب – دانشیار گروه زمین شناسی، دانشگاه بیرجند
سیدسعید احمدی زاده – استادیار گروه مهندسی محیط زیست، دانشگاه بیرجند

چکیده:

منطقه نوزاد از دیدگاه تکتونیکی در ایالت ساختاری سیستان و بخشی از لوت مرکزی جای دارد که با توجه به موقعیت خاص زمینساختی به شدت خرد شده است و بیشترین دگرریختی در آن به صورت شکستگی ظاهرمیشود. انرژی حاکم بر منطقه در کواترنر صرف رشد و جابهجایی (فعالیت مجدد ) جهات غالب ، که همان شکستگیهای قبلی بودهاند شده، که البته در برخی نقاط بر اثر چرخشی بودن پهنههای برشی کمی منحرف شده است. رز دیاگرام مربوط به روند شکستگیهای کواترنری و غیرکواترنری با کمک نرم افزار Arc viewر سمگردید. روند رشد غالب در کواترنری n145 بوده و در غیر کوات رنری n135 است، که ۱۰ درجه چرخش راستگرد روند شکستگیها را از گسلهای قدیمی نسبت به شکستگیهای کواترنری، نشان میدهد. نقشه های همشدت شکستگی مربوط به کواترنر و ماقبل آن در محیط GIS و با استفاده از روش کریجینگ ساده، که نسبت به روشهای آزمون شده دیگر خطای کمتری را نشان میدهد، تهیه شد. با توجه به این نکته که درمناطقی که طول گسل و شدت شکستگی در حوالی آن بیشتر باشد، مقدار فعالیت مجدد روی آن افزایش می -یابد، مکانهایی که احتمال فعالیت مجدد گسلها را دارند، شناسایی شدند. با تعیین موقعیت محورهای کرنش در منطقه، این نتیجه به دست آمد که راستای تنش وارده بر منطقه تقریباً با روند غالب شکستگی ها درکواترنری همخوانی دارد.