مقاله ارتباط دیسترس اخلاقی و توانمندی محیطی در پرستاران بیمارستان های آموزشی شهر کرمان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در اخلاق پزشکی از صفحه ۹۱ تا ۱۱۳ منتشر شده است.
نام: ارتباط دیسترس اخلاقی و توانمندی محیطی در پرستاران بیمارستان های آموزشی شهر کرمان
این مقاله دارای ۲۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دیسترس اخلاقی
مقاله توانمندی محیطی
مقاله پرستاران
مقاله نارضایتی از حرفه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی نافچی سمیه
جناب آقای / سرکار خانم: برهانی فریبا
جناب آقای / سرکار خانم: روشن زاده مصطفی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
دیسترسی اخلاقی یکی از مسائل اخلاقی شایع در حرفه بهداشتی است که می تواند عواقب متفاوتی را برای پرستاران به دنبال داشته باشد. یکی از مسائلی که می تواند بر شدت این پدیده و همچنین واکنش پرستاران نسبت به آن تاثیر داشته باشد توانمندی آن ها در محیط های کاری است، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین دیسترس اخلاقی و توانمندی محیطی در پرستاران صورت گرفته است. واحدهای مورد پژوهش ۳۰۰ نفر از پرستاران بیمارستان های آموزشی شهر کرمان بودند که به روش سهمیه ای و مطابق با معیارهای ورود انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده پرسشنامه ۲۱ سوالی دیسترس اخلاقی کورلی و پرسشنامه ۳۰ سوالی توانمندی محیطی راندولف و بلانچارد بود. داده ها پس از جمع آوری توسط نرم افزار Spss 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و از آزمون های آماری توصیفی و تحلیلی استفاده شد. نتایج حاکی از وجود ارتباط معنی دار معکوسی بین شدت و تکرار دیسترس اخلاقی و توانمندی محیطی در پرستاران بوده است (P<0.05). میانگین شدت دیسترس اخلاقی ۳ (دامنه ۵-۰) و میانگین تکرار دیسترس اخلاقی ۲٫۴۴ (دامنه ۵-۰) بوده است. میانگین توانمندی محیطی پرستاران نیز ۴٫۶۵ (دامنه ۷-۱) محاسبه شده است. وجود ارتباط منفی معنی دار بین متغیرهای موجود حاکی از آن است که با توانمند کردن هر چه بیشتر پرستاران در محیط های بالینی می توان دیسترس اخلاقی آن ها را کاهش داده و از بروز پیامدهای ناخوشایند آن جلوگیری نمود. این خود لزوم توجه به امر برنامه ریزی در زمینه توانمندسازی هرچه بیشتر پرستاران در محیط های بالینی را آشکار می سازد.