سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا و گردشگری در هزاره سوم

تعداد صفحات: ۲۴

نویسنده(ها):

مهرزاد سرفرازی – دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین (نو
سمانه فایض – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت سیستم های اطلاعاتی دانشگاه آزاد اسلامی
مجتبی حاجی زاده – کارشناسی ارشد مدیریت دولتی

چکیده:

افزایش بهره وری، پیدایش حوزه هی نوین در تجارت جهانیف کاهش هزینه های تولید و فروش محصولات بدون واسطه، پیدانیش زمینه های جدید اشتغال، همگی از دستاوردهای ورود به عصر مجازی کسب کار الکترونیکی است. بکارگیری فناوری های نوین ارتباطی و سیستم های اطلاعاتی به منظور توسعه صنعت گردشگری را گردشگری الکترونیکی می نامند. گردشگری الکترونیکی یکی از مقولات مهم تجارت الکترونیکی بوده و از پیچیده ترین محصولاتی است که بصورت روی خط (On Line) ارائه می شود. گردشگران باید بتوانند نیازهای اطلاعاتی خویش را در باره مقصد (نظیر انواع جاذبه های، راه های دسترسی، ا مکانات اسکان، غذا، حمل و نقل، انواع نقشه های گردشگری غیره) از طریق شبکه جهانی اینترنت مورد بررسی قرار داده و سفری را برنامه ریزی نمایند. خرید محصول گردشگری و آشنایی با محیط مقد قبل از سفر، ارائه اطالعات دقیق و به روز و همچنین ارائه خدمات نوین از مزایایی است که یک سیستم جهانگردی الکترونیکی برای کاربران و گردشگران خود به ارمغان می آورد. توریست که ارتباط تنگاتنگی با گردشگری الکترونیک دارد نیز یکی از قدیمی ترین سرگرمی های افراد در جامعه های مختلف انسانی از دیرباز بوده است. امروزه با ظهور تکنولوژی های جدید در ارتباطات و فناوری اطلاعات و تولید دستگاههای جدید موبایل نظیر PDA از یک سو، و یکپارچگی بکه های موبایل با بسیاری از سرویس های کاربردی نظیر مکان یابی از سوی دیگر، موقعیت های جدید برای تولید سیستم های سیار به وجود آورده است. صنعت توریست اولین صنعتی بود که از مزایای تکنولوژی های سیار استفاده کرده است. مسافران میل دارند در طول سفر اطلاعات مورد نیاز آنها در زمان و مکان مورد نظر در اختیارشان قرار گیرد. سیستم های راهنمای توریست سیار نمونه ای از سیستم های صنعت توریست می باشد که با ارائه سرویس های متنوع نظیر مسیر یابی، سرویس رزرو، سرویس اطلاعاتی، مسافر را همیاری کند. از آنجا که اطلاعات مورد درخاست گردشگران غیر قابل پی بینی است و زمان و مکان آنها از پیش تعیین شده نمی باشند، فناوری های سیار از جمله GPS GPRS, UMTS, RFID, Bluetooth و غیره می توانند اطلاعات و خدمات را به صورت مبتنی بر موقعیت خاص و هوشمند (بر حسب مکان، زمان، علایق شخصی کاربر، و نوع فعالیت انجام شده)، به گردشگر ارائه دهند. در این مقاله به بررسی مفاهیم گردشگری الکترونیکی، توریسم الکترونیکی و گردشگری سیار پرداخته و سعی خواهیم کرد تا حد امکان این موضوع را تبیین و ارائه کنیم.