مقاله ارتباط خودکارآمدی با خودمراقبتی در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع یک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در پرستاری و مامایی جامع نگر (فصل نامه دانشکده های پرستاری و مامایی استان گیلان) از صفحه ۱۸ تا ۲۴ منتشر شده است.
نام: ارتباط خودکارآمدی با خودمراقبتی در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع یک
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کارآمدی
مقاله مراقبت از خود
مقاله دیابت شیرین نوع ۱
مقاله نوجوان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضاصفت بلسبنه آذر
جناب آقای / سرکار خانم: میرحق جو سیده نوشاز
جناب آقای / سرکار خانم: جعفری اصل معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: کوه منایی شاهین
جناب آقای / سرکار خانم: کاظم نژادلیلی احسان
جناب آقای / سرکار خانم: منفرد آرزو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: دیابت نوع یک، یکی از شایعترین بیماریهای مزمن کودکان است. کنترل متابولیک و پیروی از رژیمهای درمانی در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع ۱، نسبت به کودکان قبل از مرحله نوجوانی ضعیف تر است. عدم پیگیری رژیمهای درمانی موجب بروز عوارض کوتاه مدت و بلندمدت در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع ۱ می شود. لذا این بیماری مستلزم رفتارهای خودمراقبتی در تمام طول عمر است. به نظر می رسد یکی از مهمترین عوامل موثر بر خودمراقبتی، خودکارآمدی باشد.
هدف: مطالعه حاضر، با هدف تعیین ارتباط خودکارآمدی با خودمراقبتی در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع یک انجام گرفته است.
روش کار: این پژوهش یک مطالعه مقطعی از نوع توصیفی – تحلیلی می باشد که از دی تا اسفند ۱۳۹۰ به مدت سه ماه انجام شد. جامعه پژوهش را کلیه نوجوانان مبتلا به دیابت نوع یک مراجعه کننده به درمانگاه غدد بیمارستان کودکان شهر رشت که حدود ۵۰ نفرمی باشند تشکیل داده است. جمع آوری اطلاعات از طریق مصاحبه و با استفاده از پرسشنامه سه قسمتی: اطلاعات دموگرافیک، خودکارآمدی و خودمراقبتی در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع یک انجام گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی( ضریب همبستگی پیرسون، واریانس یک طرفه) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
نتایج: میانگین نمره خودکارآمدی واحدهای مورد پژوهش ۳۲٫۹۱±۱۱٫۷۹ و میانگین نمره خودمراقبتی آنها ۱۳۱٫۸۶±۱۵٫۸۸ بود. در این پژوهش ضریب همبستگی پیرسون، همبستگی مثبت معنی دار را بین نمرات خودکارآمدی با خودمراقبتی، نشان داده است (P<0.0001).
بحث و نتیجه گیری: در این پژوهش مشاهده گردید که بین نمره خودکارآمدی با خودمراقبتی همبستگی مثبت وجود دارد. بنابراین خودکارآمدی پیش شرط مهم و اساسی برای انجام موفقیت آمیز رفتارهای خودمراقبتی است؛ لذا استفاده از روشهای ارتقای خودکارامدی در نوجوانان دیابتی می تواند در ارتقا خودمراقبتی آنان موثر واقع گردد.