سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

مریم رستمی – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی آب دانشگاه تبریز
محمد علی قربانی – استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه تبریز

چکیده:

نظریه کاتاستروف بخشی از توپولوژی ریاضی است که توسط زنه تام ریاضی دان فرانسوی در یال ۱۹۷۰ ابداع گردید. تغییرات ناگهانی سیستم های دینامیکی در اثر تغییرات تدریجی پارامترهای مؤثر بر آن، کاتاستروف نامیده می شود. با این نظریه می توان تغییرات زمانی و مکانی یک سیستم را روی اشکال هندسی که مدل های کاتاستروف نامیده می شوند منطبق کرد. نظریه کاتاستروف مدلی برای فرآیند تغییرات سازماندهی شده است بطوریکه اگر بخواهیم از تغییرات ناگهانی دوری کنیم باید از قبل تغییرات تدریجی و پیوسته را مدیریت کرده تا بتوان استراتژی هایی برای رسیدن به حالت آتی مورد نظر، تدوین کرد. تئوری مجموعه های فازی در سال ۱۹۶۵ توسط پروفسور لطفی عسکرزاده ارائه گردید. این نظریه ابزاری توانمند و انعطاف پذیر برای مدلسازی عدم قطعیت ها و عدم صراحت های موجود در دنیای واقعی و بیان عبارت های زبانی برگرفته از تجربه و دانش بشر در قالب روابط ریاضی به شمار می آید. در این مقاله سعی شده است به ارتباط بین خصوصیات این دو تئوری مهم و کاربردی پرداخته و مزایا و معایب هر یک با مثال بیان گردد.