سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی علوم محیط زیست و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

پریناز رشیدی – دانشجوی دکتری محیط زیست
حسین وارسته مرادی – استادیار گروه محیط زیست دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
عبدالرسول سلمان ماهینی – دانشیار گروه محیط زیست دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
علیرضا میکائیلی – دانشیار گروه محیط زیست دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

جمعیت یوزپلنگ آسیایی در طی قرن گذشته دچار کاهش شدید درتعداد و پراکنش آن گشته است این جانور در بیشتر زیستگاه های تاریخی خود شامل روسیه ، هند و خاورمیانه به سمت انقراض پیشرفته است امروزه به جز جمعیتی کوچک درایران یوزپلنگیدر آسیا باقی نماندها ست این جمعیت درحال انقراض تنها در قلمروهای تکه تکه شده از نیمه شرقی کشور به طور عمده دراطراف کویر مرکزی وجود دارد برآوردهای اخیر نشان داده کهجمیعت یوزپلنگ در ایران درحدود ۵۰ تا ۶۰ قلاده است که با توجه به آمار گفته شده نیاز مبرم به یک مدیریت و طرحریزی برای حفاظت از یوزپلنگ آسیایی احساس می شود مهمترین عوامل تهدید برای بقای یوزپلنگ آسیایی شامل شکار غیرقانونی و فاکتورهایی همانند تخریب زیستگاه در نتیجه توسعه انسانی کاهش جمعیت طعمه طبیعی تغییر کاربری زمین هایی که بطور فزایندهای به کشاورزی تبدییل می شوند و کشمکش منتج شده با انسان برای دام اهلی است دراین مطالعه رح هایی استراتژیک که از یک فرایند توسعه داده شده به وسیله آی یو سی IUCN پیروی می کند برای بهبود جمعیت یوزپلنگ آسیایی و جلوگیری از انقراض جمعیت آن بحث میگردد.