سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

امین بهرام پور – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی
علی نشاط – استادیار بخش مهندسی آب دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان
حسینعلی صمدی –

چکیده:

با توجه به مصرف بی رویه آب در استان کرمان و شور شدن آبهای زیر سطحی ، خاک های این منطقه به شور و شور سدیمی شدن در حال گسترش است. به منظور ارزیابی اثر کیفیت بر روی خاک ، آزمایشی در مزرعه واقع در زنگی آباد کرمان انجام گرفت و به این منظور کرت ها با مقادیر متفاوتی از آب ( ۱۵۰ و ۱۰۰ و ۷۵ و ۵۰ و ۲۵) سانتی متر آبشویی گردید و تاثیر آن در عمق های ۰-۲۵ و ۲۵-۵۰ و ۵۰-۷۵ و ۷۵-۱۰۰ و ۱۰۰-۱۵۰ خاک بررسی شد. در این تحقیق با استفاده از مدل های تجربی موجود به اصلاح خاک پرداختخ و د رنهایت با استفاده از اطلاعات جمع آوری شده ، یک مدل تجربی برای منطقه مورد مطالعه پیشنهاد گردید . با مقایسه این مدل با مدل های تجربی دیگر بهترین مدل که پاسخ گوی نیاز منطقه مورد مطالعه باشد معرفی شد. با توجه به آزمایشات انجام گرفته مدل جدید بر حسب متغیرهای شوری خاک قبل از آبشویی را برآورد می کند .نتایج نشان می دهد که به ترتیب مدل های تجربی لافلر-شرما، پذیرا-کاواچی ، هافمن، ورما-کوپتا و پذیرا-کشاورز مقدار آب آبشویی را کمتر از مدل بهرامپور- نشاط و مدل های ریو و دیلمان آب مورد نیاز اصلاحی را خیلی بیشتر از مدل بهرامپور- نشاط در منطقه برآورد کرده اند. با مدل به دست آمده در خاک منطقه مورد مطالعه تا عمق ۷۵ سانی متری ، از شور سدیمی به غیر تبدیل شد.