سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

الیاس فرح زاد – دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی برنامه ریزی حمل و نقل، دانشگاه علم و ص

چکیده:

با توجه به اینکه در طراحی شبکه همواره درگیر این مسئله هستند که چه میزان طول شبکه ریلی برای یکشهر بهینه است، کمبود یکمدل آماری در این زمینه که بتواند مقدار بهینه طول شبکه ریلی شهر مورد نظر را هر چند بصورت تقریبی برآورد نماید، محسوس است. از نتیجه مدل تولید شده در این تحقیق می توان به عنوان محدودیتی در طراحی های شبکه مترو – استفاده نمود. پارامترهای جمع آوری شده برای این مطالعه را می توان در ۳ دسته تقسیم نمود: ۱- پارامترهای مربوط به شهر ۲ پارامترهای مربوط به شبکه اتوبوسرانی ۳-پارامترهای مربوط به شبکه مترو. این مدل با تحلیلی آماری بر ۴۱ شهر مختلف دنیا SPSS تولید شده است. برای ساخت مدل و تحلیل و آنالیز آن در این بررسی از رگرسیون خطی چندگانه و نرم افزار آماری استفاده شده است. در ادامه کاربرد مدل برای شهر تهران ارایه شده است و در نهایت به این نتیجه می رسید که با در اختیار داشتن برخی آمار و اطلاعات مربوط به شهر و سیستم حمل و نقل آن می توان برآوردی مناسبو قابل قبول از طول شبکه مترو داشت. از طرف دیگر باید توجه داشت که وجود طول شبکه سیستم اتوبوسرانی در این مدل موجبمی شود که رابطه بین این دو سیستم و تا حدودی یکپارچگی شبکه در برآورد طول شبکه مترو در نظر گرفته شود.