سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: بیستمین کنفرانس مهندسی برق ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سعید پارسا – دانشگاه علم و صنعت ایران
مریم اسدی آقبلاغی –
مجتبی وحیدی اصل –

چکیده:

مکانیابی خطاهای پنهان در برنامه به صورت دستی کاری بسیار دشوار است. بر این اساس راهکارهای مختلفی برای خودکارسازی مکانیابی خطا در برنامهها صورت گرفته است. در اغلب موارد، تعیینکنندههایی از برنامه به عنوان نقاط مشکوک به خطا به کاربر معرفی میشود. فرض اولیه در اکثر این روشها استقلال میان تعیینکنندههاست، در صورتی که برخی از تعیینکنندهها به طور کامل مستقل از یکدیگر نیستند و تاثیر همزمانی بر نتیجه برنامه دارند. همچنین از دیگر مفروضات این روشها، تک خطایی بودن برنامههاست. بسیاری از برنامهها به دلیل وجود بیش از یک خطا، نتیجه نادرست تولید میکنند. در این مقاله راهکاری ارایه شده است که ابتدا دنبالههای تعیینکنندههای حاصل از اجراهای خطادار برنامه را خوشهبندی میکند. سپس یک نوع مدل رگرسیونی موزون، بر تعیینکنندههای مربوط به هر خوشه به طور جداگانه، برای یافتن تعیینکنندههای مشکوک در هر خوشه، اعمال میکند. راهکار پیشنهادی برای ترکیباتی خطادار از نسخههای مختلف مجموعه برنامه زیمنس ارزیابی میشود