سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

محمود صفارزاده – استاد دانشکده عمران و محیط زیست دانشگاه تربیت مدرس
احد دهقانی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی حمل و نقل دانشگاه تربیت مدرس
مرتضی اسدامرجی – کارشناس ارشد راه و ترابری و پژوهشگر پژوهشکده حمل و نقل طراحان پارسه

چکیده:

خطرات و بحرانهای طبیعی زیادی وجود دارند که زیرساختهای جادهای و حمل و نقلی را تهدید مینمایند.خطرات مانند طوفان، زلزله، سیل و… میتواند به صورت طبیعی باشد و یا میتوانند به صورت انسان ساز وغیرطبیعی باشد که حملات تروریستی از آنجملهاند. امروزه سیستمهای هوشمند با ارایه تجهیزات و فناوری های نوین خطرات تهدیدکننده زیرساختها را شناسایی و در برخی از آنها اثرات حوادث و بحرانهای ناشی ازآن را کاهشمیدهند. این بخشاز سیستمهای هوشمند به عنوان سیستمهای محافظتی زیرساختهای حمل و نقل شناختهشدهاند که راههای کشور با توجه به تهدیدات طبیعی به آن نیازمند میباشند. این سیستمها درهمه دنیا شامل زیرسیستمها و پایانههایی میباشند که ارتباطات بین این زیرسیستمها و پایانه ها بسیار حائز اهمیت می باشد. در واقع در صورت بکارگیری این سیستمها در کشور ارگانها و مراکز و زیر سیستمهایی بهصورت توأمان باید باهم ارتباط برقرار کرده تا روند مدیریت زیرساختهای حمل و نقل روند بهینهای داشته باشد. در این پژوهشدر ابتدا زیرسیستمها، مراکز و ارگانهایی که لازم است در روند بکارگیری نظام هایهوشمند محافظتی از زیرساختهای حمل و نقل همکاری داشته باشند، شناسایی می گردد و پساز آن الگوی ارتباطی لازم بین آنها پیشنهاد میشود