سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سهراب خالقی – دانشجوی کارشناسی ارشد HSE
سعید گیوه چی – عضو هیئت علمی دانشگاه تهران
حسن هویدی – عضو هیئت علمی دانشگاه تهران

چکیده:

امروزه اهمیت درک خطر در محل‌های کاری یا در جامعه به صورت روز افزونی در ارزیابی های ریسک و با کمک مدل های مختلف مورد توجه قرار دارد . با گسترش انواع تکنولوژی ها، مباحث ایمنی تکنولوژی ها نیز روز به روز گسترش می یابد. فرهنگ ایمنی هم بعنوان شاخه ای از فرهنگHSE و استفاده از تکنولوژی و می تواند جایگاه موثری برای مهم ترین و با ارزش ترین بخش یک سازمان یعنی انسان داشته باشد. در سالهای اخیر بازشناسی اهمیت جنبه های رفتاری و فرهنگی مدیریت ایمنی و HSEدر سازمان ها به صورت گسترده ای افزایش یافته چرا که تحقیقات انجام شده روی حوادث بزرگ نشان داده علیرغم بکارگیری کلیه فاکتورهای مهندسی و حفاظت های شدید همچنان پتانسیل بروز حوادث در صنایع و در قالب یک فرهنگ رفتاری ناقص وجود دارد بنابراین برنامه ریزی و اجرای طرح های فرهنگ سازی ایمنی نیاز به رعایت موارد فرهنگی دارد و در صورت عدم توجه به فرهنگ، هدر رفتن منابع، بازده پایین پرسنل و بی انگیزگی را خواهیم داشت. در این پژوهش با بهره‌گیری از تجارب چهار کشور مختلف در حوزه‌های فرهنگ سازی ایمنی حمل و نقل، پتروشیمی و ارتباطات و طبقه بندی تجارب آنها به استخراج یک مدل آنالوگ جهت ارتقا و گسترش فرهنگ ایمنی که شاخه ای از HSE است پرداخته شده است. این مدل به تبیین وظایف مدیران ارشد و میانی و متخصصان در سطوح مختلف جهت ارتقا فرهنگ ایمنی و پایبندی افراد سازمان به اصول HSE می پردازد. لذا با توجه به اینکه مدل آنالوگ ارائه شده با توجه به تجارب سه صنعت مختلف مورد طراحی قرار گرفته است، پیشنهاد می گردد برای صنایع و بخشهای مختلف کشور مورد استفاده قرار گیرد.