سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی نفت، گاز، پتروشیمی و نیروگاهی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدحسین غضنفری – استادیار
آرمان توکلی – دانشجوی کارشناسی ارشد

چکیده:

جداکننده های جاذبه ای، به عنوان یکی از مهم ترین تجهیزات استاتیک، همواره کاربرد بسیار گسترده ای درصنعت نفت، گاز و پتروشیمی داشته است. این تجهزات طراحی می شوند تا جریان های گازی، آلی و آبی خارجشده از چاه های نفت و یا سایر تجهیزات را از هم جدا کند. اساس کار در این نوع از جداکننده ها تفاوت بین چگالی فازهای مختلف م یباشد، و طراحی صحیح تاثیر بسیار زیادی بر روی بازدهی جداسازی فازهادارد.طراحی جداکننده های جاذبه ای تا حد زیادی بر تجربه شخص طراح و اطلاعات موجود در شرکت طراح یکننده در آن خصوص استوار است. همچنین، بهینه کردن طراحی در این روش برای به دست آوردنجداکنند های با حداقل قیمت، حداقل وزن، حداقل حجم و یا سایر معیارها کاری بسیار دشوار می باشد و در نهایت هم نم یتوان اثبات کرد که ابعاد بهینه همان داده های به دست آمده از طراحی است. در این تحقیقسعی بر آن است که روشی برای طراحی جداکننده های سه فازی ارایه شود که نقش تجربه در آن بسیار کمتر از رو شهای تجربی متداول است. برای این منظور، از محاسبات تکامل تدریجی، که جزء روش های نوینبهینه سازی به شمار می آید، استفاده شده است. طراحی برای به دست آوردن حداقل حجم ممکن، معیار بهینه سازی در این مقاله می باشد؛ هرچند استفاده از سایر معیارها مانند حداقل قیمت و یا حداقل وزن نیز مشابه با این روش ممکن است