سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

بهاره نادری زند – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی حمل ونقل دانشگاه آزاد اسلامی، واح
محمود صفارزاده – استاد دانشگاه تربیت مدرس ایران

چکیده:

جاده به عنوان یکی از چهار عامل دخیل در وقوع تصادفات هر چند اثر کمی در مقایسه با عامل انسانی در بروز تصادفات دارد، لکن مطالعات قبل ی نشان داده است که روش های بهبود و اصلاح در وضعیت راه ها بالاترین و بیشترین اثربخش ی را در ک اه س وان رانن د ی ایف ا م ی کن د . در ای ن تحقیق روشی برای ارزیابی ایمنی قطعات راه های دوخطه بین شهری تدوین شده است . در تدوین مدل ارزیابی ایمنی راه های دوخطه ی برون ش هری سه عامل شدت تصادفات، تواتر تصادفات و پتانسیل درمعرض قرار یری درنظر رفته شده و شاخصی به نام شاخص ایمنی) SI ( برای هر قطع ه، از ضرب این سه عامل بدست آمده است. به منظور اعتبارسنجی روش فوق، از روش EB )بیز تجربی ( با استفاده از پیشینه تصادفات بهره رفت ه ش ده است و در نهایت مشاهده شده است که تخمین های بدست آمده از روش EB با SI های محاسبه شده تا حد زیادی همبستگی دارند