سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی هواشناسی و مدیریت آب کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی گرجی – رئیس گروه طرحهای الگویی مهندسی زراعی دفتر توسعه سامانه های نوین آبیا
لیلا اسکندری – دانشجویان کارشناسی ارشدگروه مهندسی آب دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز
بهنام محمدی نوزادیان – دانشجویان کارشناسی ارشدگروه مهندسی آب دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز
حامد جانی پور – دانشجویان کارشناسی ارشدگروه مهندسی آب دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز

چکیده:

دمای هوا به عنوان نمایه ای از شدت گرما ،یکی ازپارامترهای اصلی شناخت هوا است . با توجه به دریافت نامنظم انرژی تغییر اقلیم امری ضروری به نظر می رسد. بدین منظورودرراستای برنامه های هیئت بین المللی تغییر اقلیم (IPCC) با بکارگیری نرم افزار (Ref-ET تأثر افزایش ۱۰ و ۲۰ درصدی دمای حداکثر ، حداقل و متوسط هوا برروی مقدارتبخیرتعرق در ایستگاه سینوپتیک کرج با طول دوره آماری ۰۱ ساله مورد بررسی قرارگرفته وبا برقراری رگرسیون خطی چند متغیره بین داده های اقلیمی موثر بر تبخیر تعرق ، رابطه مناسبی جهت پیش بینی ETo سالانه بر مبنای روش ایده آل پنمن مانتیث ارائه گردید.نتایج حاکی از آن است که نوسانات افزایشی دما سبب افزایش مقدارنهایی خروجی مدل با روند نسبتاخطی خواهدشد.خورشید،تغیرات دمای هوا در سطح زمین سبب تغییر در سایر داده های هواشناسی می شود . گرایش به موضوع تغییر اقلیمدر طول قرن گذشته، با روند گرم شدن هوا از اواخر دهه قرن نوزدهم شروع شد. اما آنچه تغییرات اقلیمی قرن حاضر راقابل اهمیت ساخته است، ماهیت و سرعت آن می باشد، به گونه ای که این روند تغییرات چندان قابل پیش بینی نیست.با توجه به اقلیم متنوع ایران، ارزیابی مدلهای مختلف تبخیرتعرق به فراسنجهای اقلیمی در برآورد پیامدهای نوسانات