سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین کنفرانس بین المللی مهندسی صنایع

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محسن فرقانی – کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، دانشگاه علم و فرهنگ – تهران- ایران

چکیده:

انتخاب مناسب تأمینکنندگان به عنوان یکی از اجزای بالاسری زنجیره تأمین و تخصیص سفارشها به آنها، تأثیر زیادی در کارایی شرکت، سودآوری، کاهش موجودیها و در بلندمدت افزایش رضایت مشتری، سهم بازار را دارد. این مقاله با هدف ارائه یکمدل تصمیمگیری مناسب در زمینه ارزیابی تأمین کنندگان و تشریح یک ابزار تصمیمگیری کارآمد برای انتخاب بهترین تأمینکننده به نگارش درآمده است. مدل تصمیمگیری پیشنهادی با قابلیت بومیسازی، در چارچوب سلسله مراتبی و در ۴ سطح طراحی شده ومشتمل بر معیارها و زیرمعیارهای لازم برای ارزیابی تأمینکننده در راستای تحقق اهداف سازمان میباشد. در حوزه انتخاب، از تلفیقدو روش تصمیمگیری چندشاخصه یعنی تحلیل سلسله مراتبی و تاپسیس استفاده شده که از ویژگیهای بارز آن، بهرهگیری از تئوری فازی به دلیل وجود عدم قطعیت در تصمیمگیریها، در نظر گرفتن یک سطح اطمینان برای کارشناسان در مورد نظراتشان αاعمال یک شاخص خوشبینیμ که ما از نظرات کارشناسان خواهیم داشت و دیگری استفاده از روش فاصله متریک برای محاسبه فاصله هر یک از آلترناتیوها نسبت به نقاط ایدهآل مثبت و منفی (در فاز رتبهبندی) است. در پایان با استفاده از یک مطالعه موردی در صنعت مواد غذایی، به دلیل تنوع مواد اولیه و تأمینکنندگان، نتایج مورد ارزیابی واقع شده است