سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی انرژی و محیط زیست کرمان

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

علی دشتی – دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکده فنی و مهندسی، بخش مهندسی شیمی
عطااله سلطانی گوهرریزی – دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکده فنی و مهندسی، بخش مهندسی شیمی
عباس شیخ – دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی پلیمر
سعید سلطانی نژاد – شرکت گاز استان کرمان، امور پژوهش

چکیده:

لوله های پلی اتیلنPE) بطور گسترده ای در سامانه های تحت فشار در انتقال آب و فاضلاب و سیستمهای توزیع و انتقال گاز بکار می رود. با آنکه اکثر لوله هایPE نصب شده عمری بیش از ۵۰ سال را بدون مشکل سپری کرده اند، شکستهای نابهنگام میدانی در حین سرویس دهی آنها رخ داده که در نتیجه فرسودگی فیزیکی یا شیمیایی بوده است. عوامل متعددی بر دوام و سرویس دهی طولانی مدت لوله های PE موثرند که عبارتند از عوامل ماده ای، بار گذاری و محیطی. برای در نظر گرفتن عملی عوامل مختلف بر زمان عمر لوله ها از آزمونهای استاندارد ارزیابی مقاومت ترکزایی تنشی محیطیESCR) استفاده می گردد. سپس به کمک مدلهای مختلف مانند مکانیک شکست، انتقال دوگانه یا فرایند نرخیRPM) به شرایط سرویس دهی (دما و تنش کمتر) برونیابی می شود. نتایج ارزیابی های مختلف نشان می دهد که در میان مدلهای ارائه شده جهت پیش بینی زمان عمر لوله های پلی اتیلن جدید و فرسوده، مدلRPM و مدل انتقال می تواند کاربردی تر باشد. مقایسه نتایج بدست آمده حاصل از مدل سه پارامتریRPM و مدل انتقال که با استفاده از نرم افزارMATLAB برونیابی شده، حاکی از آنست که مدل RPM از انطباق بهتری با داده های تجربی برخوردار است و روشی قابل اتکا و اعتماد پذیر برای پیش بینی زمان عمر است