سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مهندسی نرم افزار

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

زهره شیریان دهکردی – گروه مهندسی نرم افزار، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر، ایران
علی هارون آبادی – گروه مهندسی نرم افزار، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، ایران

چکیده:

زبان مدلسازی یکپارچه ۱ یک زبان شبهرسمی ۲ و استاندارد برای توصیف آسان معماری نرمافزار است که جهت رسیدگی به نیازهای وظیفهمندی در مهندسی نرمافزار مورد استفاده قرار میگیرد ولی از آنجایی کهUML یک مدل رسمینمیباشد، ارزیابی معماری نرمافزار به طور مستقیم به وسیلهی آن امکانپذیر نیست. بنابراین برای ارزیابی معماری نرمافزار نیاز به تبدیل مدل واقعی ۴ به مدلرسمی میباشد. به منظور ارزیابی معماری نرمافزار و ایجاد مدل اجرایی استفادهاز شبکههای پتری رنگی به دلیل سادگی، قابلیت بالا و بهرهگیری از پشتوانه قوی ریاضی مفید میباشند. از طرفی استفاده از متغیرهای زبانی و منطق فازیدقت بالاتری را در محاسبات مربوط به ارزیابی کارایی به همراه خواهد داشت. ملاحظه میشود با استفاده از منطق فازی و تحلیل بازخورد قبل از مرحله پیاده- سازی میتوان کارایی را بهبود بخشید