سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمدرضا عدل پرور – عضو هیئت علمی دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه قم
سعید بزرگمهرنیا – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران سازه دانشگاه گیلان

چکیده:

همه ساله زلزله های متفاوتی با بزرگای مختلفدر کشور بخصوصدر مناطق با لرزه خیزی زیاد رخ میدهدکه موجبتلفات و خساراتشدید میشود. جهتکاهشاین خسارات، احداثسازه های مقاوم در برابر زلزله و بهسازی لرزه ای سازه های موجود ضروری میباشد. در این مقاله شاخصخرابی لرزه ای کیفی متناسببرای ساختمانهای دارای مصالح بنائی ارائه شده است. با توجه به انبوه ساختمانهای بنایی در ایران و توجه به این مسئله که اکثر این ساختمانها قبل از تدوین آیین نامه ۲۸۰۰ ساخته شدهاند از اینرو فاقد ملاحظاتلرزه ای مهندسی مناسبدر ساختآنها می باشند. زلزله های اخیر نشان داده استکه این ساختمانها در برابر زلزله مقاوم نبوده و نیاز به بهسازی لرزه ای دارند. برای ارائه طرح بهینه بهسازی لرزه ای، شناختآسیبپذیری ساختمان و وضع موجود آن از اهمیتبسزائی برخوردار می باشد. در این زمینه ابتدا ارزیابی کیفی آسیبپذیری این نوع ساختمانها مد نظر قرار می گیرد. سپس نسبتبه برآورد شاخصخرابی مناسباقدام می گردد. با مشخصشدن شاخص خرابی ساختمانهای بنائی، علاوه بر درکصحیح رفتار حقیقی سازه آنها، معیارهای لازم برای مقاومسازی نیز مشخصمیشوند. محققین روابط زیادی را برای تعیین شاخصخرابی ارائه نمودهاند. ولیکن روابط ارائه شده بر مبنای روشهای آزمایشگاهی استوار بوده، و استفاده آنها را در سطح وسیع با چالشروبهرو مینماید. از اینرو در این مقاله شاخصخرابی لرزه ای کیفی برای ساختمانهای با مصالح بنائی ارائه شده است.