شهر موجودی زنده است . مداخله در بافت های شهری بدون در نظر گرفتن ساکنان امکان پذیر نیست . نوسازیهای شهری که با جابجایی جمعیت همراه هستند اغلب نتایج اجتماعی غیر قابل جبرانی را در پی دارند. علاوه بر این عدم توجه به ویژگیهای فرهنگی، اجتماعی و قومی ساکنان در ساخت و سازهای جدید میتواند بطور غیر مستقیم موجب ترک بافت از سوی ساکنان شود. بنابراین در نظر گرفتن موارد زیر میتواند تا حد زیادی از مهاجرت های درون شهری ناشی از نوسازی جلوگیری نماید:

انجام مطالعات عمیق اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی قبل از طراحی

آگاهی یافتن از خواستههای ساکنان و بکارگیری نظرات آنها در طراحی مسکن ها

بکارگیری الگوهای سنتی مسکن تا حد امکان

جلوگیری از تخلیه اجباری

مشارکت دادن ساکنان در تمام مراحل نوسازی

همچنین مقایسه بین اصول و مبانی تئوری اعیان سازی با نتایج حاصل از بررسی ویژگیهای اجتماعی- اقتصادی و کالبدی محله ابیوردی بیانگر مسایلی به شرح زیر است :

محله ابیوردی به دلیل عدم حضور مدیران عالیرتبه اداری و توزیع درآمدی تقریبا” متعادل خانوارها، دارای ساخت اقتصادی همگن و بیانگر«حضور طبقه متوسط رو به پایین » وابسته به فعالیتهای تجاری خرده فروشی در محله و حکایت از«شکاف ناچیز اقتصادی»در محله دارد .